Nga Ben Andoni
Në fillim të çdo cikli drejtimi, që korrespondon me mandate qeverisëse, publiku dhe qarqet që lidhen për interesa të ndryshme me politikën janë shumë të interesuar të shikojnë prurjet e reja që prezantohen. Në sistemin zgjedhor, që aplikon Shqipëria, ku pjesën e drejtimit dhe caktimit të formave dhe brendisë e bën de facto kryetari i partisë, prurjet e elitave janë në një farë mënyre fizionomia e organizimit të vetë kryetarit. Kuptohet se në aspektin de jure kryetari është njësoj i vendosur edhe si pjesa e forumeve që mundëson këto zgjedhje, por në thelb gjithçka mbetet vetëm për zgjedhjet e tyre.
Në ditët tona shtresëzimi i elitave shqiptare është shumë konfuz, për arsye se misioni i tyre është i ndarë në mes imazhit mediatik dhe atij pozicioni, që i duhet të mbajë në forume apo në parlament. Kjo e bën një pjesë të elitës, që prezantohet, të bëjë rolin e specialistit në çdo fushë, ku media e kërkon si ushqim të gjallë për debate dhe për sigurimin e audiencave, ashtu si nga ana tjetër edhe në kontributet reale në parlament e gjetkë. Për elitat, duhet të kemi parasysh se nuk janë vetëm prurjet e reja, por edhe armatat e mëdha të këshilltarëve dhe shpurës politike, që ndjekin të zgjedhurit. E gjithë kjo lloj kakofonie që krijohet zakonisht me ardhjen e tyre (shpesh individë pa asnjë kontribut real) ka bërë që njerëzit të humbasin konceptin e kontributit të vërtetë të intelektualit, kuptimin e ndryshimit me intelektualin e angazhuar, apo me kinsen, që është gati vetëm për të bërë zhurmuesin në debatet e televizionit.
Ashtu si në botë, tashmë veprimtaria, kontributi i secilit është i dukshëm, por edhe i matshëm, ndaj shoqëria reagon në lloj-lloj formash para të ashtuquajturave elita të reja. Ky koncept nuk përmbledh më vetëm ata që janë të rinj në moshë, por edhe prurjet e reja të partive në organizimet e ndryshme.
Në rastin tonë, në parlament duket se këto elita nuk po e gjejnë kurrsesi vendin e tyre. Në Partinë Socialiste është forcuar disi zëri i Vasilika Hysit, që erdhi nga mandati i shkuar apo Ermonela Felaj është bërë shumë më e dukshme, por sërish peshën kryesore e mban vetëm e vetëm Edi Rama dhe grupi i tij. Të tjerët duken thjesht numërorë.
Madje, janë njerëzit përreth Ramës që duke e imituar kryetarin, mundohen të godasin prurjet e reja të PD-së, që për hir të së vërtetës duken në një mjedis aspak komod në parlamentin shqiptar. Vetë Edi Rama mundohet t’i çojë nga gjumi deputetët e PD-së, që janë në një mjedis aspak miqësor qoftë nga sulmi verbal i kryetarit socialist por edhe nga mungesa e inkurajimit të vetë PD-së. Përveç Salianjit që është bërë aktiv qysh para ardhjes në këtë legjislaturë, Oriola Pampuri, Kadiu, Kosova, Meçorapja, Gjunkshi, Baçi, Hoxholli, Frrokaj, Hasa janë krejt inaktivë në kampin e PD-së. E po kaq konsiderohen edhe Romeo Gurakuqi dhe Valentina Duka, që priteshin të ndryshonin diçka prej përvojës së tyre intelektuale nga krahu i PD-së. Në rolin e intelektualit klasik, megjithë angazhimin e tyre, ata nuk po e gjejnë dot veten në këtë sallë parlamenti mbushur me stigmë dhe urrejtje.
Megjithatë, duket se politikani i ri i elitës shqiptare është bërë më pragmatist duke ndjekur këshillën e kryetarit dhe duke e ruajtur fort imazhin e tij, pa pyetur për konsideratat lidhur me staturën personale. Në fushëbetejë kanë mbetur vetëm ata që bërtasin dhe mund të përballin luftën mediatike, sepse lufta reale mes krahëve politikë është luftë verbale dhe aspak thelbësore. Për fat të keq, elitat e sjella nga kryetarët kurrë nuk mund t’i gjesh në formën e pandikuar, ata janë një lloj ushtrie nën hije që pret të shfaqet në momentin e duhur dhe kur i duhen kryetarit, e kuptohet kur tregojnë se janë të aftë për beteja informale.
Me pak fjalë prurjet e dy partive në këtë legjislaturë të re, nuk kanë sjellë asfare ndonjë ndryshim, përveç se u ka lënë terren të plotë kryetarëve dhe benjaminëve të tyre më të afërt, që ta përdorin parlamentin, si shtëpinë e tyre të oratorisë boshe dhe arenë përplasjesh, ku publiku i parë janë ata të pagojët, elitat e reja, që në vend të kontribuonin në një mjedis ndryshe vetëm duartrokasin e duartrokasin, kur u bëhet me shenjë. (Javanews)
