Nga Alfred Peza
Pasi dështuan në mitingun e të shtunës “për të larguar Edi Ramën”, opozita u zgjua më 17 shkurt, në kushtet e pamundësisë totale të Lulzim Bashës dhe Monika Kryemadhit për tu larguar vetë nga skena politike shqiptare, siç edhe ishin përbetuar. Ndaj, shumica e shqiptarëve, për shkak të motit të shkëlqyer me diell të së dielës, vijuan programin e tyre duke iu gëzuar jetës nëpër familje, brenda apo jashtë qendrave të tyre të banimit.
Të vetmit që ishin në hall një ditë më pas, ishin vetëm liderët e opozitës, të cilët nuk dinin se si ta justifikonin dështimin spektakolar që i dhuruan vetes, në raport me mazhorancën dhe Kryeministrin Edi Rama. E ndërsa Lëvizja Socialiste për Integrim mërmëriti diçka sa për të thënë dhe Presidenti i Republikës Ilir Meta foli me heshtjen e tij, i vetmi që doli përpara mediave nga aktorët dhe faktorët kryesore opozitarë, ishte Lulzim Basha.
Kryetari i PD deklaroi se do ti propozojë forumeve drejtuese të Partisë Demokratike, dorëzimin e mandateve të deputetëve, duke kërkuar zgjedhje të reja të parakohëshme dhe mbajtjen e tyre me standarte sa më të larta. Në pamundësi për të gjetur sebepe për të qenë kundër mazhorancës dhe qeverisë së Kryeministrit Edi Rama nga protesta e 16 shkurtit, kryetari i opozitës e pati të pamundur që të artikulonte një shkak të qenësishëm për hapin e ri “in extremis”. Me sa duket, ishte kjo edhe arësyeja se përse liderët e partive të aleate me PD, nuk dolën pas kësaj për ta mbështetur Lulzim Bashën, në nismën e pazakontë të djegies së mandateve parlamentare.
Në këto kushte duket se jemi përpara tri skenareve, të cilat mund të diktojnë pas kësaj, jetën politike shqiptare.
Skenari I PARE, lidhet me atë çfarë pritet të ndodhë me PD, pas propozimit të kryetarit të saj. Nëse nuk është një lojë e Bashës për të “rritur pazarin” politik me mazhorancën dhe ndërkombëtarët, e gjitha duket si një skenar koshient për të radikalizuar artificialisht jetën politiko- shoqërore të vendit, në prag të ngritjes dhe funksionimit normal të të gjitha institucioneve të reja të drejtësisë, që do meren me hetimin dhe ndëshkimin e të gjitha krimeve të 30 viteve të shkuara të elitës së korruptuar dhe të kriminalizuar të vendit. Ky skenar do ta verë në vështirësi mazhorancën qeverisë dhe normalitetin e jetës së vendit në një periudhë afatshkurtër, por në fund e gjitha kjo thjeshtë sa do të dëmtojë dhe ndëshkojë në mënyrë të pariparueshme, PD-në vetë dhe lidershipin e saj.
Skenari I DYTE, duket që mund të lindi lidhet me realizimin e ëndrrës së kahershme të LSI dhe Ilir Metës, për tu bërë një nga dy aktorët dhe faktorët kryesorë të jetës politiko- shoqërore të vendit. Duke mos i shkuar nga pas Lulzim Bashës dhe Sali Berishës në aktin e dorëzimit të mandeteve politike, Monika Kryemadhi dhe Ilir Meta janë shumë më të lumtur për këtë, sesa PS dhe Edi Rama. Sepse LSI mbetet pas kësaj, partia më e madhe opozitare në Shqipëri. Përçarja e opozitës aktuale, duket e garantuar. Ajo që nuk llogarisin sot të lumturuarit në radhët e LSI është efekti që do sjelli në të ardhmen e saj, si edhe për gjithë elitën politike të vendi, fillimi i punës nga SPAK dhe BKH, sëbashku me Prokurorin e ri të Përgjithshëm të përhershëm të vendit.
Skenari I TRETE, mund të jetë ai i vendosjes së mazhorancës socialiste dhe qeverisë së Kryeministrit Edi Rama, përballë një realiteti të ri politik. Në mungesë të një ofertë të plotë e serioze nga e djathta dhe kampi opozitar në tërësi, pas “tërheqjes” së PD nga skena politike me synimin e elitës së saj për ti mbijetuar ndëshkimit të së shkuarës, mund të lindin parti dhe lëvizje të reja të së djathtës moderne. Kjo do të detyrojë edhe vetë të majtën, që të futet në një cikël të ri të riogranizimit, modernizimit hapjes dhe përshtatjes së shpejtë me një realitet të ri politik, të cilin Kryeministri Rama e ka filluar prej kohësh tashmë. Ky proces mund të çeli pas kësaj, një cikël të ri për jetën e vendit pas 30 viteve të tranzicionit nga komunizmi, drejt një demokracie më funksionale në një shtet të ri të së drejtës që ka nisur të ndërtohet.
Në këto kushte, pas deklaratës së Lulzim Bashës për dorëzimin e mandateve të deputetevë të Partisë Demokratike, vendi mund të përballet me një realitet i cili ngado që ta rrotullosh, më shumë do të dëmtojë këtë forcë politike dhe aleatët e saj të kampit opozitar, sesa kundërshtarin e vetëm të tyre. Ndaj, duket se kemi hyrë në një fazë interesante zhvillimesh, të cilat jo domosdoshmërisht, duhen parë me pesimizëm.
