U fillua me monotoni, monofigurë, monokomedi, të tria ngjanin tipike për çadrën.
Të rrimë shtrembër dhe të flasim drejt !
Mirpo, Lulzim Basha me gjithë këtë drobitje dhe kompozim parak nga një fillim përsëritjeje vrastare , përditë po shfaqte tiparet e një personazhi që kërkonte rritjen dhe dukjen e tij politike në krye të PD. Skenari u duk si rutinë, por zbulesat e mëvonshme nuk ishin dhe aq të mangëta. Trungu vizatimor i Agorasë me një gjetje të pështjelluar e kërkonte një kauzë dhe ai e gjeti : Trekëndorin e Bermudës Shqiptare.
a) Drogëzimi i Shqipërisë, krijues i së cilës ka qënë edhe Basha vet, një realitet aq i njohur prej tij si Ministër I Brendshëm.
b) Këndi i dytë ishte Dekrimi i Parlamentit që e kishte buronjën sëpari tek vetvetja e tij, si një ndërpolitikanët me akuza aq të të rënda ( Shitja e Detit, korrupsioni i Rrugës së Kombit, Vrasjet e 21 Janarit kur ai ishte Ministër i Brendshëm )
c) Vota e lirë, është këndi universal demokratik, të cilin , sërish ai e njeh mirë nga përvojat e zgjedhjeve në Shqipëri.
Pasioni shpërthyes i Bashës nuk ka qënë edhe kaq i njohur, por ai i gjallëroi tiparet e Personazhit politik duke vënë përpara logjikën ekstreme të qëndresës, pa përfilluar as rregulla, standarte ndërkombëtare, e as kushtetutë.
Dhe kjo është një zgjedhje djallëzore. Ai hyri në fillim në çadër si në një dhomë të errët, në dritëhije muzgjesh Berishiane, por pakngapak shikimi i tij u mpreh drejt objektivit skajor… me një mohim të vendosur lakoi “ BOJKOTIN” nga errësira e thellë e së keqes, duke shënjestruar pjesëmarrjen në zgjedhje…Pas tij Ciklopi-Berishë filloi të mbyllë derën e shpellës shqiptare me shkëmbinjtë e murrmë.
Kjo ngulkëmbje është një strategji, që ndonëse ekstreme, ndihmon taktikën në luftë në artin e marrëzisë politike, që po e çon atë, lart me një gur të madh e të rëndë në krahë, çka është edhe fati i tij politik, me idenë që të mos kthehet mbrapshtë si Sizifi.
Ja, kjo është principata imagjinare e Bashës dhe deri tani ai ia ka dalë.
Kundër të gjithëve, me një qendresë për t’i përballur, shpërfillur, stigmatizuar, tallur, akuzuar, siç nuk ka ndodhur askurrë me politikanët e tjerë shqiptarë, ai kundër DASH deri BE.
Në shkrimet e mija kundër çadrës unë e kam nënvizuar atë gropën e madhe që ka bërë Berisha me PD, si gropën e fundosjes së Shqipërisë. Edhe njeriu i gjatë që tani bën “batuta” ka ngelur brenda kësaj grope siç nuk ia priste mendja. A do të dalë, vallë, nga kjo gropë Edi Rama ?
Përditë drejt kufirit të fundëm të mundësive të Bashës, pështjellimi pasionant politik po e çon atë në krim, megjithatë ai, arrin fitoren e dytë të madhe, Krizën Politike Shumëpërmasore.
E ndërkombëtarizon atë.
Të gjitha përvijimet e errta janë bërë të qëllimshme. Çadra vijon të jetë si fytyra e një të vdekuri, që Basha çdo ditë i përcjell psalme dhe himn për ta mbajtur gjallë atë, e për ta bërë Simbol të Republikës së Re.
Dhe kjo është një utopi foshnjore !
Në ekstremizimin skajor, Lulzim Basha përshkallëzon fushatën e tij luftarake … nesër me pushtimin e lëvizjes në komunikimin rrugor përqark rrethrrotullimeve mbarëvendore, duke ua kërkuar shqipatëve të mendojnë për votën lirë dhe duke iua cenuar lirinë e tyre…
Krimi shumëfishohet.
Trekëndori i Bermudës është supozuar të jetë trekëndori i rrezikshmërisë. Metafora që përcjellim është, se Lulzim Basha e ka këtë figurë të kauzave të tij, të gënjeshtërta, sepse ai përditë me një sofizëm që ta shpif, manipulon në kurriz të fateve të këtij populli.
Brenda tre brinjëve dhe këndeve të kësaj figure që kërcënon rrugën për në BE, shfaqet në vorbull Reforma e Drejtësisë( Vetingu) e cila nuk është mister, por një e vërtetë e madhe, që Lulzim Basha kërkon ta mbysë. Kjo është pika qendrore rreth se cilës vërtitet Trekëndori i Gënjeshtërt
Mirpo e drejta zhytet por nuk mbytet.
* Koloneli i Detit dhe Profesor në Universitetin Politeknik të Tiranës
