Nga Artur Ajazi
Sot të gjithë deklarohen në Partinë Demokratike, sikur janë “armiq” të korrupsionit, të gjithë rrahin gjoksin duke u mburrur se “do ta luftojmë dhe do ta zhdukin korrupsionin, sa të vijmë në pushtet”. Çfarë hipokrizie. Dhe i pari është Lulzim Basha, që nuk rresht së akuzuari dhe shpifuri gjithë ditët e javës, kundër çdo zyrtari dhe shtetari që punon, apo dhe përballet me fenomenin negativ. Lufta ndaj korrupsionit gjithmonë ka patur tek ne oshilacione të pashpjeguara ligjore, duke e penguar seriozisht betejën e pamundur. Për 8 vjet rresht korrupsioni ishte ngritur në sistem, dhe ishte më rezistent ndaj ndryshimeve ligjore dhe politike, përsa kohë partia e Lulzimit kishte pushtetin. Korrupsioni ishte i pandarë nga aktiviteti jetik i çdo zyrtari dhe drejtuesi, dhe ka dalë fitues mbi betejat e “armiqve” të tij.
Sot në Shqipëri korrupsionit i kanë shpallur luftë të gjithë, qytetarët e politikanët, intelektualët dhe qeveritarët, shoqëria civile dhe të gjitha sektet fetare, por ai ka ditur dhe vazhdon të mbijetojë, kjo pasi ka patur dhe ka akoma lidhje me segmente të caktuara të politikës së vjetër. Të gjithë janë vetëshpallur si “armiq” të korrupsionit, aq më tepër në partinë që e lindi dhe e rriti korrupsionin, si pjesë të saj. Por të gjithë ata që sot akuzojnë, janë aktorët, faktorët , dhe xhelatë të korrupsionit. Të gjithë kanë marrë dhe kanë dhënë të gjithë e joshinin dhe e forcuan sistematikisht korrupsionin, sa ishin në pushtet. Në Shqipëri edhe para viteve ’90, ekzistonte një farë korrupsioni, që kufizohej tek vlera të vogla monetare apo tek pulat dhe gjelat që dërgoheshin natën vonë në banesat e zyrtarëve të lartë. Por pas viteve ’90, dhe veçanarisht pas vitit 1992, korrupsioni nisi të ngjizej me hapa vigane, nisën rrugën e tyre mitmarrja, gjobëvënia, lufta për poste të blera me para, lufta për tu renditur në lista deputetësh në partitë politike ku natyrisht edhe kjo bëhej me para, gara e emërimeve dhe shkarkimeve ,etj. Pas ardhjes në pushtet të Partisë Demokratike, në Mars 1992, korrupsioni u bë “shtëpia” dhe profesioni i dytë e çdo shtetari, politikani, gjyqtari, prokurori, avokati, ministri, e drejtori, gjithçka nisej, diskutohej dhe vendosej, pasi ishte rënë në ujdi për paratë. Gjithkush e di, se si pas vitit 1992 në Shqipëri, ndarja e posteve u kthye në biznes, me moton “jep para dhe merr postin që do”.
Kjo logjikë e tjetërsoi shoqërinë. Askund nuk mund të trokiste qytetari dhe të kërkonte një favor, apo të zgjidhte një problem, në rast se nuk kishe dijeni, sa para duhet të jepje, ndryshe sorrollateshe me muaj zyrave të shtetit. Ky realitet denigrues shkatërroi institucionet, njerëzit, moralin, individin, zyrtarin, familjarin, edukimin dhe formimin e brezave të rinj, sistemin shkollor dhe shëndetësor, drejtësinë dhe gjithçka tjetër në këtë vend. Nuk kishte nismë dhe projektligj, nuk kishte platformë politike, nuk kishte shoqatë, qeveri vendore dhe qëndrore, që të mos kishte si kryefjalë “luftën ndaj korrupsionit”, por realiteti ishte ndryshe. Dhe fakti është, se pas referateve dhe kumtesave, sërish ata ktheheshin tek avazi i vjetër, korrupsioni, pasi e shihnin si burimin e vetëm nga ku mund të bëhej dhe rritet pasuria e tyre. Nuk ka gjë më qesharake tek dëgjon sot “armiqtë” e kollarisur të korrupsionit në Partinë Demokratike, tek çirren për “luftë pa kompromis ndaj tij”. Nuk ka gjë më të shëmtuar tek dëgjon referues e lektorë “blu” tek flasin me orë të gjata për “sfidat e luftës ndaj korrupsionit”, kur prej vitesh janë nën hetim për mitmarrje, abuzime financiare dhe vjedhje parash nga fondet e shtetit. “Armiqtë” e korrupsionit sot në Shqipëri, janë aktorët dhe aleatët e tij më të sigurtë dhe strategjikë, ata që e lindën dhe e kthyen në sistem. Janë ata që e krijuan, janë ata që mbajnë dhe perfeksionojnë tentakulat e tij, duke e bërë atë e keqja më e madhe e këtij vendi. Reformimi i strukturave të sistemit të drejtësisë dhe zbatimi në praktikë i Vettingu-t, e ka zbehur natyrisht fuqinë e korrupsionit në Shqipëri, e këtij fenomeni negativ që kishte mbërthyer gjithçka morale, njerëzore dhe institucionale.
