Nga Sefer Pasha
Dyzetë e tetë orë më parë jam shkëmbyer me mikun tim Bujar Hoxhën në rrugicën e Parkut Kombëtar, dhe pikërisht aty ku është memorjali kushtuar Debatikut. Bujari ishte duke vrapuar dhe qe bërë qull në djersë. Lëvizja ishte jeta e tij. Kishte trup atleti dhe kurrë nuk kishte abuzuar me prapësira.
I thashë nga larg se do të pinim kafe tek “Çezma”. E vetmja fjali që i përcolla nëpër pyll ishte : – “Ke shkëlqyer në intervistën qe dhe në televizion kundër UDB -së”. Ai nuk m’u përgjigj dhe vazhdoi vrapin si zakonisht. Isha i sigurt se do të takoheshim në kafene dhe aty do të flisnim gjerë dhe gjatë. Ishim miq të vjetër qysh në rini kur të dy shërbenim në verilindje.
Por nuk e pimë kafen. Një lajm i pabesushën më tronditi këtë të martë. Mikun tim Bujar Hoxhën po e çonin në varrezat e Sharrës. U bëra gur. Nuk kisha asnjë njoftim. Bobo thashë me vete i trullosur nga lajmi. Bujar Hoxhën e helmoi UDB -ja?! Bëra qindra telefonata. Jo më thanë, Bujar Hoxha pësoi arrest kardiak. Heshta i terrorizuar nga lajmi tragjik.
Bujar Hoxha ka shërbyer gjithë jetën në strukturat e Ministrisë së Brendshme nga veriu në jug. Bujari ka qenë shpesh prezent në faqet e gazetës “Dita”. Në rubrikat e kësaj gazete ka botuar fragmente nga librat “Krimi dhe antikrimi”. “Kumbarët Shqiptar”, “Pluralizmi shqiptar dhe Sigurimi i Shtetit”, “Hijet e një krimi”, dhe “Tropojani”.
Lexuesi ka në duar librin e fundit “Rrëfimi i një vrasësi”. Për këtë libër më tha që të bëja një ese në gazetën “Dita”. Unë po e përgatis i thashë, por redaksia e nuk i pëlqen reklamat e librave. Përgatite më tha dhe bashkë do shkojmë tek Thano.
Ai në faqet e gazetës “Dita” e botoi pothuajse të gjithë librin “Tropojani”. Unë esenë për librin e fundit ka ditë që e kam përfunduar, por miku im i shtrenjtë nuk ka për ta lexuar. U nda shpejt nga kjo jetë.
Bujari nuk ka shumë kohë që humbi dhe bashkëshorten. Mbase ky është shkaku që fati e goditi në zëmër.
Kjo e shkretë nekrologji nuk po ecën.
Bujar Hoxha shkëlqeu në luftën me bandat e UDB -së në Kukës, Tropojë dhe në Tiranë. Udëbashët i qunate të rrezikshëm edhe sot në Shqipëri dhe në Kosovë. Luftoi në front bajonetë më bajonetë dhe me libra.
Por ç’të bësh! Kjo është jeta.
