Një takim i tillë, nëse do të konfirmohej, nuk do të ishte aspak befasues. Ditët e fundit, në rrjetet sociale arabe po qarkullon fotografia që thuhet se tregon Yaïr Netanyahu, djali i Kryeministrit izraelit dhe influencues i vendosur në Miami, duke qëndruar në një restorant në Shtetet e Bashkuara së bashku me sheikun Hamad ben Thamer al-Thani, princ i Katarit.
Autenticiteti dhe konteksti i fotos mbeten të pasigurt, disa përdorues të internetit sugjerojnë se mund të jetë një manipulim nga kundërshtarë të qeverisë së Katarit. Megjithatë, ky zhvillim vjen në vijim të një serie zbulimesh që tregojnë lidhje të paqarta midis figurave pranë Kryeministrit izraelit dhe Dohës, gjë që befasuese duke pasur parasysh se Yaïr Netanyahu shpesh herë kritikon publikisht Emiratet e Katarit.
Ish-Kryeministri Naftali Bennett, një nga kundërshtarët më të ashpër, e ka quajtur çështjen “aktin më të rëndë të tradhtisë në historinë e Izraelit”, duke vënë në dukje armiqësinë historike të Izraelit ndaj Katarit. Një artikull i gazetës izraelite Haaretz thekson se: “Lidhjet financiare me Katarin ndoshta mund të ishin toleruar para 7 tetorit 2023, por pas masakrës, këto lidhje janë thjesht tronditëse.”
Skandali u rikthye pas një interviste të bujshme disa javë më parë në televizionin izraelit nga Eli Feldstein, ish-zëdhënësi i Netanyahu për çështjet ushtarake. Hetuesit dyshojnë se Feldstein dhe një tjetër bashkëpunëtor i Kryeministrit, Jonatan Urich, kanë marrë fonde për të publikuar tek gazetarët një qëndrim pro-Katarit. Qëllimi dyshohet të ketë qenë paraqitja e emiratit në një dritë pozitive para organizimit të Kampionatit Botëror të Futbollit 2022, sidomos si ndërmjetës i besueshëm midis Izraelit dhe Hamasit.
Feldstein ka pranuar për kanalin publik izraelit Kan se ka marrë pagesa përmes një kompanie të lidhur me një agjent të huaj që vepronte për Dohën, duke argumentuar mungesën e autorizimit të sigurisë për pagesa direkte nga zyra e Kryeministrit.
“Është e mundur që publikimet e mia të kenë ndihmuar, edhe pas faktit, një zyrtar në Katar? Është e mundur”, tha Feldstein. Çështja mbetet e ndërlikuar dhe e mbushur me zona të errëta, por nxjerr në pah natyrën e paqartë të lidhjeve midis figurave pranë qeverisë izraelite dhe Katarit.
Sipas Cinzia Bianco, studiues në European Council on Foreign Relations (ECFR), “Skandali ‘Qatargate’ tregon se sa i ndjeshëm politikisht është kanali i komunikimit midis dy vendeve dhe sa vështirë është të kontrollosh ose të justifikosh ndikimin informal që lind nga kjo lidhje.”
Zyrtarisht, Benjamin Netanyahu vazhdon të sulmojë Katarin, akuzuar shpesh për strehimin e “terroristëve” dhe financimin e Hamasit. Por para 7 tetorit, qeveria izraelite ka përdorur kanalet katariote për të transferuar miliona dollarë çdo muaj drejt Hamasit, për të ruajtur ndarjen midis Palestinës së Gazës dhe Bregut Perëndimor dhe për të penguar një lidership të unifikuar palestinez. Sipas gazetës izraelite Yediot Aharonot, Izraeli kishte kërkuar edhe një muaj para fillimit të luftës në Gazë rritjen e fondeve të dërguara nga Doha.
Nga ana tjetër, Kryeministri katari, sheiku Mohammad ben Abdelrahmane al-Thani, ka pohuar se çdo ndihmë e vendit të tij ka shkuar te popullsia dhe ka qenë plotësisht e koordinuar me qeveritë izraelite.
Përtej skandaleve dhe akuzave, marrëdhëniet Izrael-Katar ofrojnë përfitime të dyanshme: Tel-Avivi fiton njohje ndërkombëtare, ndërsa Doha ruan një rol në proceset e ndërmjetësimit në Gaza, duke mos u përjashtuar nga loja rajonale krahasuar me Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Bahrein.
