Si me Mustafa Nanon, Adi Krasta ka tentuar të “peshkojë” ish-ambasadorin amerikan në Tiranë, Alexandër Arvizu, për të sulmuar kolegen e tij aktuale Yuri Kim.
Logjika e Krastës tentoi të nxjerrë atë që disa qarqe politike e mediatike pranë Ilir Metës e Sali Berishës në Tiranë duan të nxjerrin; se ambasadorja nuk po flet për listat e hapura, se ambasadorja nuk po flet për diktatin e Ramës etj, etj, duke e vendosur ata se çfarë dhe si do të jetë axhenda e së dërguarës së presidentit të SHBA-së në Tiranë.
Por nuk ka vonuar edhe përgjigja e ambasadores amerikane Yuri Kim, ndaj këtyre sulmeve të qarta politike, edhe pse të dala nga panele apo tryeza mediatike.
“Implementimi hap pas hapi i reformës në drejtësi është shumë e rëndësishme për të ardhmen e Shqipërisë.
Nevojë për të hequr pengesat dhe për të gjetur zgjidhje praktike.
Duhet që t’i evitojmë pengesat, të kërkohen zgjidhje praktike dhe mos iu dorëzoni kurrë atyre që dëshirojnë që drejtësia të mos vijë”, shkroi ambasadorja Yuri Kim.
Pra Uashingtoni zyrtar i shikon këto sulme si lidhje direkte të atyre që duan të pengojnë reformën në drejtësi.
Ky është një qëndrim politik, i qartë, i hapur dhe shumë i fortë.
Pasi nuk mundet që politika shqiptare të gjejë me faj një ambasadore, qoftë edhe amerikane, pse politika shqiptare nuk arrin të bëjë marrëveshje.
SHBA ka qenë gjithmonë pro marrëveshjeve, i ka nxitur dhe i ka ndihmuar ato në të gjithë historinë politike të Shqipërisë.
Kur Tirana zyrtare i ka refuzuar, natyrisht që është tërhequr e ka ndërhyrë atëherë kur ishte e domosdoshme.
Në vitin 1996, i dërguari i presidentit Clinton i propozoi Sali Berishës një marrëveshje për të dalë nga qorrsokaku i zgjedhjeve të manipuluara të 26 majit.
Berisha nuk e pranoi. SHBA u tërhoq. Në vitin 1997, SHBA mbështeti një marrëveshje politike për të shpëtuar Shqipërinë nga kaosi dhe dezintegrimi.
Në vitet e normalizimit, SHBA ka mbështetur çdo marrëveshje për të arritur një zgjidhje kundër përplasjes e polarizimit.
Por si parim ka nxitur palët, nuk është se ka sjellë një marrëveshje nga “lart”.
Në vitin 2016, SHBA edhe BE mbështetën një reformë në drejtësi, pasi arritën të kuptojnë vullnetin popullor në vend për një përmbysje të tillë.
Dhe e kanë mbajtur premtimin prej katër vitesh, edhe pse ka pasur pengesa e kundërshtime shumë të forta. Sidomos nga politika.
Në vitin 2019, SHBA ishte determinante në rrezikun që Shqipëria kishte për të shkatërruar sistemin politik nga djegia e mandateve dhe bojkoti i zgjedhjeve, pra dalja e opozitës nga sistemi.
Megjithë këtë, SHBA mbështeti dhe përkrahu një marrëveshje si 5 qershori, duke i ofruar Lulzim Bashës rihyrjen në sistemin politik, me rregullat e garancitë që ai kërkonte.
Mbahet mend fjalia tashmë citat e ambasadores Kim: “Topi është në fushën e Luli Bashës” .
Por ambasadorja amerikane nuk mund të menaxhojë humoret e politikës shqiptare, apo të problemeve e frustrimeve që ka vetë opozita brenda saj.
Sulmet ndaj saj janë të paprecedentë në ndonjë vend tjetër, qoftë edhe anti-amerikan.
Nuk sulmohet asnjëherë ambasadori amerikan në Rusi, apo Pekin në këtë mënyrë.
Nisi në vitin 2016 kundër Donald Lu dhe ka vijuar edhe me zonjën Moses dhe me zonjën Kim.
Por përgjigja e saj sot ka qenë lapidare: S’e kanë me mua, por kanë problem me reformën në drejtësi, nuk bëjmë hapa pas…TemA
