Pas lamtumirës së Massimiliano Allegri, Juventusi i vuri vetes qëllimin për të fituar duke bindur, duke braktisur stilin “katenacio” të viteve të kaluara. Për të patur sukses, Andrea Agnelli u mbështet te Maurizio Sarri, njohës i futbollit të bukur dhe argëtues, çka e kishte treguar te Napoli dhe pjesërisht te Chelsea. Pas 14 javësh kampionat në Serie A, gjurmët sarriane ende nuk janë parë sa pritej. Qartësisht ekziston një rimishërim i stilit të tij, që duket se po injektohet në lojën e bardhezinjve, por këta të fundit nuk janë më dominues si dikur.
“La Repubblica” raporton një shifër elokuente për minutat e kaluara në avantazh deri në këtë pikëtë kampionatit: 369, gati gjysma, krahasuar me 741 të sezonit të kaluar me Allegri në pankinë. Këtë vit, për më tepër, 806 janë minutat, në të cilat rezultati mbeti në ekuilibër ndaj 458 të 12 muajve më parë. Me Sarrin, gjithashtu, Juventusi ka më shumë minuta në disavantazh (85-61 minuta). Nga ana tjetër, përqindja e posedimit të topit u rrit (nga 54.9 në 56.2%), ashtu si numri i goditjeve në çdo ndeshje (nga 16 në 19) dhe koha e skuadrës në fazën sulmuese prej 35 metrash (nga 29 në 32%). Përmirësimet, sidoqoftë, bien ndesh me të dhënat e lartpërmendura, që diçka duan të thonë.
Substanca nuk ndryshon, edhe nëse marrim parasysh numrin e sezoneve të mëparshme: në vitin 2017, bardhezinjtë kishin 707 minuta të kaluara duke fituar ndaj kundërshtarëve, ndërsa në vitin 2014 e gjetën veten duke udhëhequr rezultatin pas vetëm 8 minutave, të përhapura në tri ndeshje. Sarrit nuk i mbetet gjë tjetër, veçse ta përmirësojë këtë “listë”, mbase duke e këmbyer kreun me Interin, që mbrëmë humbi mundësinë për të shkuar në +4 pikë, sepse barazoi kundër Romës. Fitorja është e vetmja gjë, që ka rëndësi te Juventusi, por këtë vit, ato duhet të kalojnë, gjithashtu dhe mbi të gjitha, përmes një futbolli të këndshëm. Ashtu siç e imponon filozofia e Sarrit.
g.kosovari
