Nga Ani Elezi
Në shekullin XXI njerëzimi ka regjistruar një sërë arritjesh që na bëjnë të ndihemi të privilegjuar për kontributin e dhënë apo për kontributin e trashëguar nga brezat. Pra, duket se e gjithë shoqëria në tërësi është si një mekanizëm ku çdokush jep një dorë për te ecur përpara. Ashtu si anglezët apo francezët, natyrshëm edhe ne shqiptarëve na lind përbrenda pyetja tipike: Aktualisht, në ç’pikë jemi persa i përket këtij kontributi social? Proces, i cili nuk është vetëm jetik por është një kauzë reale për çdo shoqëri.
E bëra këtë parashtesë pasi u ngacmova për të disajtën herë nga njerëz me poste të rëndësishme që qeverisin vendin tonë dhe japin drejtim zhvillimeve në degë të ndryshme të shoqërisë. Janë individë hibridë, të kujdesshëm për kollarisje dhe për të hedhur parfume që shmangin erërat, të cilët, kur debatojnë ndjejnë shumë shpejt ezaurimin e argumentave dhe kthehen për sulme primitive tek kundërshtari i rradhës. Një prej këtyre argumentave është mungesa e shkollimit të të kundërtit politik apo ndonjë problem i ngjashëm pa rëndësi parësore. E ndesha këtë lloj debati gjatë mbledhjes së fundit në Këshillin Bashkiak të Tiranës, ku një anëtare e partisë socialiste i drejtohet një kolegu të saj nga e djathta me këto fjalë: ‘Bëj shkollën që kam bërë unë e pastaj hajde flasim’. A thua se të gjithë ata që janë zgjedhur aty kanë debatuar gjatë idetë e tyre për këtë post dhe me pas kanë rezultuar fitues? Jo! Nje pjese e madhe e tyre thjesht kanë lidhjet e duhura dhe kjo i ka bërë të jenë aty ku janë sot, duke marrë vendime për çështje të ndryshme që lidhen drejtpërdrejt me jetesën tonë. Madje duke mos i marrë tamam këto vendime por, duke pritur “t’ia japin” me mesazh telefonik sepse edhe të drejtën për të ngritur një karton e kanë të censuruar nga eprori i siglës partiake. Duke parë këtë situate aspak premtuese, shumë shqiptarë e kane kuptuar se alternativa e fundit që ata patën dhe qe ishte pëlqyer shume edhe nga ndërkombëtaret ‘kryeministri aktual z. Edi Rama’, duket se nuk po funksionon në menyrat me të cilat po e drejton këtë vend.
Një milion votat që partia Socialiste mori në 23 qershor për dy vjet jo vetëm që janë reduktuar ndjeshëm por, nëse i konverton sot në shuplaka me siguri nuk dihet nga nisen dhe ku përfundojnë. Argumentin 1 milionësh Rama ia përmend opozitës sa here që ajo ngrihet apo përpiqet të bëjë opozitën. Por edhe ky argument duket se nuk po “pi” më ujë pasi, situata është në atë pikë, që, nëse do më duhej ta perifrazoja, do ti huazoja gjyshes shprehjen e parapëlqyer “ ku thërret qameti”. Kjo gjë duket qartazi në jetën e përditshme. S’ke përse të dëgjosh shifra të servirura nga qeveria dhe opozita pasi ato janë kryekëput mashtrime. Mjafton të pyesësh shitësin ambulant në lagjen tënde, kudo ku banon, kryeqytet apo ne ndonjë qytet tjetër si psh. Skrapari, Elbasani, Burreli, e do te kuptosh: njerëzit që marrin me lista janë shtuar dhe nuk janë pakësuar, papunësia është rritur dhe nuk është ulur, një pjese e mirë e produkteve të shportës dhe jo vetëm, janë rritur e nga janari i vitit 2016 priten të rriten akoma më shumë. Mbi 70 mije shqiptarë gjatë këtij vitit kanë ikur drejt Evropës për azil. Shifra rekord prej 200 mijë aplikimeve për Lotarinë amerikane është tregues më vete. Përballë këtyre fakteve kryeministri dhe kabineti i tij në vend që të kërkojë sa më shpejt zgjidhje brenda mandatit të parë, duket sikur po i pëlqen epiteti “Gjeneral i ushtrisë së ikurve”.
Kryeministri dhe ata ministra që po e kthejnë në art artikulimin e gënjeshtrës për suksese të paqena nuk përtojnë në përpjekjen e të injektuarit në publik një Shqipëri të ndryshme nga realja. Shërbimet për të cilat flasin nuk ekzistojnë, aksionet e dhunshme nuk sjellin asnjë ndikim në buxhet, kuponët nuk krijuan asnjë efekt pozitiv. Ndërkohë, vetëm nga aksioni i tatimorëve numërohen mbi 70 mijë njerëz që kanë dalë pa punë. Edhe përpjekjet për të nisur cdo fjali duke përmendur qeverisjen e shkuar nuk mbeten vecse disa fjali idiote që askush nuk i merr më për bazë. Ndërkohë, ministra të akuzuar për korrupsion mbrohen si të aftë, drejtues që e kanë bërë copë integritetin shiten si reformues, servilët e bindur paraqiten si europianë….plus kryeministri që kënetë mediatike nuk quan ata që vollën vrer për të, por të tjerët që nuk i shkojnë pas avazit. Armiqtë e dikurshëm të cilëve nuk linte rast t’i conte të fala ironike, sot janë bashkëndarës të tavolinave në një Lagunë me ngjyrë PD-je. Personalisht si qytetar dhe gazetar do ti lutesha te gjithë atyre që të mos shpenzojnë aq shume kohë përballë kamerave duke gënjyer nga e keqa por, të gjejnë zgjidhje si ta parandalojnë të keqen që po e përpin këtë vend dita-ditës.
Këto janë disa fakte që të bëjnë të mendosh me pesimizëm jo vetëm për veten tënde por, edhe për të ardhmen e fëmijëve tane. Ndaj qytetarë të dashur, ndërgjegjësohuni dhe në zgjedhjet e ardhshme mos e shikoni Shqipërinë përmes syve të liderit tuaj politik, majtas apo djathtas, sepse kështu fiton gjithmonë qengji i urtë, ai pragmatisti dhe skuthi, i cili në fund, shpërblehet duke i” pire” që të dyja nënat…madje edhe duke mos i njohur ato më vonë si nëna….
