Në intervistë me Nisida Tufën në emisionin “Kjo Javë” në News 24, presidenti Meta foli edhe mbi ndryshimet në Kodin Penal, në kuadër të pandemisë, ndërsa sqaroi arsyet e dekretimit të tyre.
Sipas Metës, Kodi Penal kishte një boshllëk të qartë në legjislacion, dhe në rast se nuk do të miratoheshin këto ndryshime, pra jo vetëm do të kishim një boshllëk në Kodin Penal, por e gjithë sjellja do të kishte mundësi të ishte abuzive në raport me qytetarët, si nga administrata, si nga institucionet ligjzbatuese për arsye se u desh një situatë e tillë për të kuptuar që Kodi Penal nuk e mbulonte një aspekt të tillë.
Pyetje: Mbetemi pak te ndryshimet në Kodi Penal, të cilat ju i keni miratuar. Përtej miratimit ka akuza se shkelen të drejtat me këto ndryshime. Cili është qëndrimi juaj?
Presidenti Meta: Unë besoj se në rast se nuk do të miratoheshin këto ndryshime, pra jo vetëm do të kishim një boshllëk në Kodin Penal, por e gjithësjellja do të kishte mundësi të ishte abuzive në raport me qytetarët, si nga administrata, si nga institucionet ligjzbatuese për arsye se u desh një situatë e tillë për të kuptuar që Kodi Penal nuk e mbulonte një aspekt të tillë.
Dhe kjo ishte arsyeja që pas disa javësh e nxiti mazhorancën, Parlamentin, qeverinë për të ndërmarrë në nismë për të plotësuar këtë boshllëk, një nismë e cila krijoi mjaft reagim të fortë në opinionin publik, jo vetëm nga mediat, por edhe nga Avokati i Popullit, organizata për të drejtate njeriut, Komiteti i Helsinkit e shumë të tjera, duke ngritur me të drejtë shqetësimin e cenimit të të drejtave të njeriut, mospatjen në konsideratë të parimeve të sigurisë juridike, të parimit të proporcionalitetit, të Konventës Europiane për të Drejtat e Njeriut dhe njëkohësisht duke ngritur edhe një shqetësim tjetër të drejtë edhe nga pikëpamja procedurale, që nuk mund të bëhen në një situatë të tillë normalisht ndryshime në Kodin Penal.
Por ajo që ishte racionale dhe qëështë e padiskutueshme, është që kishim një boshllëk në Kodin Penal, i cili ka të bëjë me një situatë të tillë të shëndetit publik, që nuk ka të bëjë vetëm e rastin e koronavirusit, por me çdo rast tjetër të ngjashëm të një sëmundjeje të rrezikshme, ngjitëse, përhapëse, me pasoja shëndetin dhe jetën e qytetarëve shqiptarë.
Kështu që kjo, pavarësisht nga të gjitha kontestimet, ishte një situatë që normalisht duhej plotësuar dhe duhej rregulluar, sepse nuk është se kishte një garanci që kjo situatë do të përfundojë pas një jave apo do të përfundojë pas njëmuaji dhe atëherë si do të mund të menaxhohet për një periudhë të caktuar apo ende të panjohur.
Në këtë aspekt, nuk është ndonjë sekret për t’u thënë, sepse ndoshta nuk kanë patur, edhe ata që po i quajmë kritikë, vëmendjen e duhur për t’u përqendruar. Qeveria dhe mazhoranca kërkoi bashkëpunimin e Institucionit të Presidentit për të evituar një përplasje apo një kthim publik në këtë rast. Dhe padyshim që si President, derisa kërkohet një bashkëpunim dhe vlerësoj që ka një bazë objektive, pra është e rëndësishme të plotësohet ky boshllëk kur jemi në një gjendje të tillë, sigurisht që unë u angazhova pozitivisht.
Kam studiuar të gjitha qëndrimet e Avokatit të Popullit, të Komitetit të Helsinkit, të organizatave të tjera dhe po kështu i kam bërë propozime alternative Kuvendit të Shqipërisë dhe për këtë ju keni edhe letrën publike dërguar Kryetarit të Kuvendit 3-4 orë përpara se Kuvendi të shprehej për këto ndryshime.
Dhe ato propozime që ne kemi bërë e që kanë patur në konsideratë vërejtjet e të gjitha organizatave të tjera, mund t’ju them me bindje të plotë që janëtë standardeve më të mira europiane për mbrojtjen e të drejtave të njeriut në fushën e shëndetit publik dhe i kemi edhe më të kujdesshme se sa vetë Danimarka, i cili është vendi kampioni mbrojtjes së të drejtave të njeriut në kontinent dhe qëështë vendi i parë që ka shpikur edhe termin e Ombudsmanit apo të Avokatit të Popullit që në vitin 1241.
Me pak fjalë unë nuk besoj se një qytetar i Shqipërisë është kundër, që një person i cili është diagnostifikuar nga autoritetet shëndetësore me një sëmundje të rrezikshme apo me një sëmundje ngjitëse, është i paralajmëruar nga ato në mënyrë zyrtare, i cili me dashjerrezikon jetën e të tjerëve, sjell si pasojë vdekjen e tyre, pra në mënyrë të ndërgjegjshme, gjë që provohet padyshim, të mos ketë një dënim. Kjo mendoj qëështë e paarsyeshme.
Së dyti, proporcionaliteti dhe siguria juridike janë tërësisht të garantuara. Përshkallëzimi, pra nga masat administrative te sanksionet penale, te gjoba apo te dënimi qoftë edhe me burg, por të gjitha këto janë, e theksoj edhe një herë tjetër, edhe më të kujdesshme se sa vetë legjislacioni për këtëçështjei Danimarkës. E theksoj këtë, sepse për mua personalisht Danimarka është referencë kryesore në drejtim të të drejtave të njeriut dhe të demokracisëdhe një nga vendet më të zhvilluara në Europë dhe nuk mund të pajtohem me askënd që në një situatë të tillë Presidenti duhet të ishte sjellë ndryshe.
Pra si duhet të ishte sjellë Presidenti sipas tyre. Këta e sjellin dënimin me 15 vjet dhe në mënyrë të paqartë, gjë që edhe Presidenti padyshim do ta kthente. Presidenti mund të ishte i mirë se e ktheu, por ata do ta miratonin dhe do të hynte në fuqi dhe kjo mund të sillte pasoja në mënyrë të padrejtë dhe abuzive për shumë e shumë qytetarë të vendit tonë, për shumë e shumë sipërmarrës e kështu me radhë, por natyrisht që unë nuk mund të zgjidhja në një situatë të tillë të bëja populistin apo të provokoja një tension kur nga pala tjetër, pra parlamenti apo qeveria kërkohej një bashkëpunim për këtë çështje dhe për këtë aspekt vlerësova, e mendova më mirë të kemi një legjislacion të tillë, i cili është – e theksoj edhe një herë – i parametrave më të mirë në Europë, i parametrave danezë se sa të fitojmë disa pikë në moment, duke akuzuar qeverinë për arbitraritet, etj., por ndërkohë t’i krijojmë një fushë të gjerë abuzimi vërtetë qeverisë në rast se ka patur apo ka këtë qëllim për të frikësuar qytetarët që unë nuk mund ta dëshiroj asnjëherë.
