Në këtë mesazh zanor të disa ditëve më parë, Myrvete Dibra shfaqet entuziaste për kthimin në Shqipëri: “Motër, selam alejkum, a jeni mirë t’tan?

Ne jemi mirë tan, elhamdulilah. Desha t’ju bëj me dit, t’ju them se, mendoj ma shumë se nesër neve na marrim për në Roxh. Pastaj thonë do na mbajnë vetëm pak ditë këtu e atëherë për deport. Allahu e di mas’miri. Allahu ju ruajt!

Nëse nuk lajmërohem, mos u bëni merak. Selam shumë nënës e tanve. Na kujtoni n’dua, inshallah dëgjohna nëse shkojmë atje. Selam Alejkum!”

Por, në një komunikim të mëvonshëm me Shqipërinë, kur operacioni i riatdhesimit kishte nisur, Myrvete Dibra ndryshon qëndrim. Ajo nuk flet më për largim nga Siria.

Nëna e dy fëëmijëve kujdeset të përmendë gratë që ka pranë, detaje që për të afërmit e saj në Shqipëri janë mesazhe të koduara:

“Allahu thotë: “O ju që keni besuar, kini frikë Allahun dhe shikoni atë që keni përgatitur për nesër”. I lexuam mesazhet që i keni shkru. Pasha Allahun, nuk dua të mendoni sekondin keq për mu, se unë mendoj keq për familjen time dhe për këtë janë dëshmitar edhe motrat që janë këtu”.

Në një tjetër komunikim, Myrvete Dibra, duke shprehur devotshmëri ndaj Zotit, thotë se i takon Atij caktimi se kur do të kthehet:

“Allahu është mbrojtësi jonë për çdo gjë. Ai na shpëtoi prej luftës ku ishim. Shpresoj se do të na japë atë që është më e hajrit dhe më e mirë për jetën dhe vdekjen tonë edhe aty ku jemi. Nëse nuk vijmë sot, ndoshta vijmë nesër, n’caktim t’Allahut…”

Presioni nga gratë e radikalizuara duket edhe në faktin se të tjera banore shqiptare të Al Hawl kanë përdorur numrin e një gruaje të huaj për të komunikuar me të afërmit në Shqipëri. (A2)