Midis 1933 dhe 1945 Hitleri i shpëtoi vdekjes më shumë se 40 herë. Ai u shpëtua falë truprojave dhe ndryshimeve të papritura të planeve, por edhe për shkak të paranojës. Një artikull i Roberto Roveda, marrë nga arkivat e Focus Storia, tregon sesi Hitleri shpëtoi nga më shumë se 40 sulme.
FAT APO PËRGATITJE? Operacioni Valkyrie (sulmi me bombë i 20 korrikut 1944) ishte më i njohuri nga përpjekjet për të eliminuar Führer-in , por jo i vetmi. Sipas studiuesve, midis viteve 1933 dhe 1945, Hitleri i shpëtoi vdekjes më shumë se 40 herë, shpesh me një diferencë të ngushtë ose nga një sërë rastësish të favorshme. Por a ishte thjesht fat?
BODY GUARD. Hitleri u kujdes shumë për sigurinë e tij personale. Një nga veprimet e para që bëri dikur në pushtet ishte ngritja e një grupi truprojash: në nëntor 1933 lindi Divizioni i Parë Leibstandarte SS Adolf Hitler. Gjatë gjithë kohës së ditës ai shoqërohej nga të paktën tetë nga këta burra më besnikë SS , të vetmit njerëz të autorizuar për të mbajtur armë në praninë e tij.
PARANOJAK. Por obsesioni për sigurinë personale bëhej gjithnjë e më i fortë, ndërsa lufta filloi të merrte kthesën për keq pas vitit 1942. Një divizion i tërë i blinduar ushtrie u krijua për ta mbrojtur dhe ai vetë kërkoi që ushqimet e tij të shijoheshin paraprakisht. Për këtë funksion, u regjistruan disa të reja që hynë në histori si “degustatoret e Hitlerit” . Zgjedhja ra mbi gratë, sepse burrat ishin të nevojshëm në front.
PASIGURITË. Lideri nazist, për të shmangur pritat, jepte pak informacion për lëvizjet e tij dhe shpesh ndryshonte planet në minutën e fundit. Prandaj, kushdo që donte të bënte një tentativë për të vrarë, duhej të kishte, përveç guximit, edhe një dozë të mirë kohe, duke e ditur se me shumë mundësi do t’i duhej të ndryshonin planet shpejt. Mbi të gjitha duhej të merrte parasysh mundësinë e dështimit dhe vrasjes nga truprojat.
Ndoshta për këto arsye shumë nga planet për ta vrarë atë dështuan ose u braktisën përpara se të viheshin në veprim. Në vitin 1934, për shembull, një plan për të pushkatuar liderin nazist u konceptua nga shkrimtari Edgar Julius Jung, i cili kishte mundësinë t’i afrohej diktatorit si një shkrimtar fantazmë që redaktoi fjalimet e ish-kancelarit dhe më pas liderit nazist Franz von Papen. Jung ishte pjesë e një grupi nacionalist dhe konservator armiqësor ndaj nazizmit, por nuk veproi, për shkak të një përzierjeje të pasigurisë dhe frikës nga reagimet e nazistëve ndaj vrasjes së liderit të tyre. Megjithatë, shkrimtari nuk mundi ta fshihte armiqësinë e tij ndaj regjimit dhe u ekzekutua, po atë vit, shkruan A2.
NDRYSHIM PLANESH. Në një moment ishin disa pjesëtarë të ushtrisë që treguan mospëlqim për liderin nacionalsocialist. Një sinjal i parë në këtë kuptim ishte i ashtuquajturi “komploti i Osterit”, i quajtur nga emri i gjeneralit Hans Paul Oster, i cili udhëhoqi një grup kundërshtarësh që i përkisnin gradave të larta të Ëehrmacht. Plani i tyre kërkonte kapjen e Führer-it në ambientet e Kancelarisë së Rajhut nga një ekip sulmi dhe pushkatimin e tij të menjëhershëm. Kjo nuk u zbatua kurrë sepse Hitleri, në shtator 1938, kishte arritur një marrëveshje me kryeministrin britanik Chamberlain, e cila dukej se shmangte luftën aq të frikësuar nga grupi i Osterit.
PËR NJË ÇAST. Gjithashtu në vitin 1938, studenti zviceran Maurice Bavaud arriti të fitonte një pozicion të mirë për të qëlluar Hitlerin ndërsa ai parakalonte në Mynih gjatë një përkujtimi. Megjithatë, në momentin e duhur, pamja e studentit u bllokua nga krahët e shtrirë të pjesëmarrësve, me qëllim përshëndetjen naziste, dhe ai nuk mundi të shënjestronte. Ai humbi momentin dhe kështu Fyhreri kaloi i padëmtuar para tij, citon A2 CNN.
IMPLIKIMI ANGLEZ? Fati e shpëtoi diktatorin edhe një vit më vonë. Një marangoz i quajtur Georg Elser vendosi 50 kilogramë eksploziv në sallën e birrës së Mynihut ku Hitleri kishte tentuar Pütsch, një grusht shteti, në 1923. Fyhreri duhej të mbante një fjalim përkujtimor, i cili u soll pasi për shkak të kushteve të këqija atmosferike ai do të kthehej në Berlin me tren dhe jo me avion siç ishte planifikuar. Bomba humbi objektivin e saj për 13 minuta dhe vrau 8 persona. Elser u kap dhe u torturua nga Gestapo për të përmendur bashkëpunëtorët e tij. Nazistët dyshuan se britanikët ishin pas sulmit, por Elser gjithmonë pohoi se ai kishte vepruar i vetëm. Vdiq në prill 1945 në Dachau, ku kishte qenë i burgosur, pak para çlirimit të kampit të përqendrimit.
FATI. Diçka e ngjashme ndodhi edhe në vitin 1940. Parada ushtarake e planifikuar në Champs-Élysées në Paris, gjatë së cilës anëtarët e ushtrisë supozohej ta eliminonin atë, u anulua në minutën e fundit.
Dhe sërish në mars 1943 Hitleri vizitoi trupat e përfshira në Operacionin Barbarossa në Smolensk (Rusi). Këtu disa oficerë kishin planifikuar tiranicid. Pas hezitimeve të ndryshme dhe frikës nga reagimi i SS, i cili mbronte Fyhrer-in, komplotistët vendosën t’i jepnin njërit prej burrave në eskortë një kuti me një shishe pije alkoolike.
Brenda pakos ishte vendosur një bombë me sahat , e cila supozohej të shpërthente gjatë fluturimit për në Berlin. Mirëpo, pakoja me shishen u vendos në mbajtësen e aeroplanit dhe për shkak të të ftohtit detonatori nuk funksionoi.
VENDIME FATALE. Gjërat nuk ishin ndryshe në mars 1943, kur gjenerali Rudolf-Christoph Freiherr von Gersdorff vendosi të shpërthente një bombë në ambientet ku Hitleri do të shihte një ekspozitë armësh të vjedhura nga sovjetikët. Por ai qëndroi atje vetëm për 10 minuta, kohë shumë e shkurtër për kohëmatësin e vendosur nga gjenerali, i cili për të shmangur një masakër të kotë, çaktivizoi bombën.
Vendimi i eskortës e shpëtoi Fyhrerin kur në vitin 1944 Eberhard von Breitenbuch (oficer pas Marshallit Ernst Busch) planifikoi ta qëllonte atë gjatë një daljeje publike. Oficeri kishte një pistoletë të fshehur në pantallonat e tij, por rojet e Hitlerit lejuan vetëm gradat më të larta të ushtrisë t’i afroheshin udhëheqësit dhe von Breitenbuch nuk ishte në mesin e tyre.
