Në një ditë të ngrohtë në kryeqytetin rus, çiftet e reja shëtisin krah për krah përgjatë lumit Moskva, ndërsa varkat lëvizin me përtesë në drejtim të rrymës, kullat e Kremlinit ngrihen nga prapa majave të pemëve.
Gjatë muajve të verës së Moskës, gazetarët e Reuters intervistuan katër të rinj rusë që jetonin atje për të dëgjuar se si jeta e tyre ka ndryshuar që nga fillimi i asaj që Kremlini e quan “operacioni i tij special ushtarak” në Ukrainë.
Që të katër kanë lindur kur presidenti Vladimir Putin u ngjit në pushtet, dhe nuk kanë njohur Rusi tjetër përveç asaj që ai kontrollon. Në vend të kësaj, disa prej tyre nuk kishin asgjë për të bërë veçse të përshtatej me një realitet të ri. Sabina, 23, e lindur në Moskë me prejardhje Abkaze, studioi gazetarinë në Shkollën e Lartë Ekonomike të Moskës.
“Para 2022, kisha menduar se mund të shkoja diku për të studiuar, të regjistrohesha në një nga universitetet jashtë vendit. Doja të shkoja në një universitet në Finlandë, por vazhdova ta shtyja, megjithëse e doja aq shumë. Fitova një vend atje një herë kur isha ende duke marrë diplomën time bachelor. U regjistrova por nuk shkova për disa arsye personale. Diçka nuk shkonte në atë kohë, nuk mbaj mend çfarë.”
Duket se tani ata po bëjnë një zgjedhje: në cilën anë të kufirit mbeten. Maxim Lukyanenko, 20 vjeç, një student nga Krasnodari në Rusinë jugore studion gjuhë të huaja dhe komunikim ndërkulturor në Shkollën e Lartë të Ekonomisë, dhe themelues i ‘Raven i Bardhë’, një organizatë patriotike, pro-ushtarake.
“24 Shkurti 2022 dita kur Rusia dërgoi trupat në Ukrainë ishte një ditë e veçantë vetëm sepse ishte dita atëherë unë duhej të shkoja në qendrën e stërvitjes ushtarake. Mund ta imagjinoni situatën: u zgjova në orën 5 të mëngjesit dhe mësova çfarë kishte ndodhur. Hapa kanalet e Telegramit dhe të gjithë ishin në shok. Shkova në departamentin e trajnimit të oficerëve në universitet, ku mësuesi ynë kolonel u përpoq të na shpjegonte, goxha butë dhe qartë çfarë po ndodhte dhe çfarë të bëja për këtë, vetëm atëherë më në fund kuptova se çfarë kishte filluar. Çfarë ndikoi në ndjenjat e mia patriotike dhe pse zgjodha anën e mbështetjes së vendit tim? Kur isha duke udhëtuar për në universitet në metro atë ditë, dëgjova shumë gjëra të pakëndshme. Vetëm sepse kisha veshur një uniformë. Njerëzit që nuk i njihja po më bullizonin. Isha vetëm student në një qendër trajnimi oficerësh rezervë, por kishte shumë komente fyese që më drejtoheshin.”
Të rinjtë shprehen se Evropa u ka mbyllur derën rusëve dhe e vetmja mundësi për të parë para është Azia e cila shihet si porta e së ardhmes. Njëri prej studentëve e shikon Kinën si mundësinë e artë.
“Unë planifikoj të studioj një kurs master në Kinë. Do të doja të mësoja diçka interesante. Mendoj se ata janë njerëz shumë interesantë, një komb interesant. Në përgjithësi, Rusia ka nevojë të forcojë lidhjet me Kinën. Përkundrazi, unë kam një këndvështrim optimist, kështu që për mua është një mundësi për të mësuar diçka të re. Evropa është mbyllur për ne. Azia ka shumë gjëra të mëdha atje.”
Disa folën për plane studimi dhe të tjerë për frikën e një të ardhmeje të panjohur dhe të paparashikueshme. Por asnjë nga të katër nuk tha se mund të bënin shumë për të ndikuar në drejtimin e Rusisë.
“Isha në lot çdo herë kur dikush që e njihja po largohej vendi, pasi dukej se nuk do të shiheshim më kurrë. Gjithmonë kam dashur aq shumë të jetoj diku jashtë vendit, të jem në lëvizje, të udhëtoj. Unë thjesht e dua Moskën. E dua Moskën aq shumë. Unë e dua Abkhazinë vendlindjen time dhe nuk mund të shkoj në asnjë vend në botë përveç Rusisë. Është kaq e vështirë të ndahesh jo vetëm me të afërmit, por edhe me vendin ku ke lindur.”
Konstantin Konkov, 23 vjeç, ka studiuar biologji në Universitetin Shtetëror të Moskës, i zgjedhur vitin e kaluar si kandidat i pavarur në këshillin bashkiak të Moskës.
“Unë jam në aktivizmin publik. Në pjesën më të madhe, është politika dhe ekologjia. Për politikën, është të marrësh pjesë në fushata elektorale. Unë ndihmoj kandidatët e tjerë. E bëra këtë gjatë fushatës zgjedhore parlamentare të Moskës dhe Dumës. Natyrisht, ne kemi njerëz me pikëpamje të ndryshme. Sigurisht që të studiosh jashtë për të marrë dije dhe më pas për t’i praktikuar këtu, është një ide mjaft joshëse. Por, për momentin, ndjej se jam i nevojshëm këtu.”
Që nga shkurti i vitit të kaluar, shumë aktivistë janë larguar nga Rusia nga frika. Shumë pak kanë mbetur në Rusi të cilët marrin pjesë në fushata politike, pasi disa prej tyre edhe vitet e fundit kanë kundërshtuar me forcë regjimin e Putin.
/a.r
