Përveç krimit që në terminologjinë policore njihet si “krimi i rrugës”, ku përfshihen krime pa motive të mëparshme, më shqetësuese janë ato krime ku viktimat janë kapot apo anëtarë të bandave të ndryshme.
Bëhet fjalë për ato atentate, kur larja e hesapeve është motive kryesore, apo hakmarrja. Ajo që e bën të ndryshëm këtë krim nga krimet e tjera lidhet me hetimet. Mungesa e provave, ose dëshmitarëve e çon hetimin në rrugë pa krye.
Por, diferenca është se hetimet kryhen në shumicën e rasteve privatisht. Vetëm pak muaj më parë, Ardian Çapja ishte objekt i një sulmi. Ai nuk pranoi kurrsesi në Polici të jepte ndonjë emër të dyshuari. Vetë Policia kishte shumë të tilla, por mungesa e provave bëri që askush të mos përfundonte në pranga, qoftë edhe si i dyshuar.
Kësisoj, ekspertët e policisë janë vënë përballë një dileme. Atentatet ndaj të fortëve hetohen privatisht nga këta të fundit. Edhe Çapja po heton atentatin ndaj tij, por sigurisht që nuk do i dërgojë provat në institucionet ligjzbatuese të vendit, por do hakmerret “shqiptarçe”.
Rasti që është marrë më së shumti në analizë nga ekspertët e krimit është ai i një Tefik Hykës nga Shijaku. Të gjitha lidhjet të çojnë në një zinxhir vrasjesh që e kanë zanafillën në vitin e largët 1995 dhe me vrasjen e të fortit të Shijakut Dritan Avdyli.
Në vitin 1995 Tefik Hyka u përfshi në vrasjen e të fortit të Shijakut Dritan Avdyli. Njeriu i Hykës një person nga “4 Rrugët e Shijakut” futi në kurth Dritan Avdylin, i cili u vra nga vrasësi me pagesë Durim Kusi.
Kjo ngjarje do të pasohej nga një seri vrasjes. Njeriu që çoi në pritë Dritan Avdylin do të eliminohej në mes të Shijakut nga djali xhaxhait të Dritan Avdylit. Ndërsa disa vite më pas Durim Kusi do të eliminohej në Tiranë nga djali tjetër i xhaxhait të Dritan Avdylit.
Pra, nga një atentat në tjetrin. Që nënkupton se autorët e “panjohur” për Policinë zbulohen lehtësisht nga bandat, ose, nëse nuk duhet besuar varianti i parë ka zëra se vetë Policia ka “legalizuar” asgjësimin e bandave mes tyre./ shqip
g.kosovari
