Nga Lorenc Vangjeli
Fara kundër Dudajt.
Po bëhet gati një javë që në Tiranë ka shpërthyer një betejë bukuroshesh. Mjaftoi një gjysëm batute në Opinion-in e Fevziut javën e kaluar nga botuesja Arlinda Dudaj, që beteja e nisur nga ekrani, të kthehet në virus në rrjetet sociale. Sipas Dudajt, këngëtarja korçare Eli Fara nuk meriton të jetë ndër dhjetë femrat më të bukura shqiptare. Pro-të dhe Kundër-at e kësaj ideje tashmë janë bërë modë. Ngjan si një gjë e çuditshme për Shqipërinë ku sherret e ditës kanë qenë të llojit, jemi të dytët apo të tretët në rritje ekonomike pas Gjermanisë, është apo jo sponsor i krimit Edi Rama, ka porositur apo jo vrasjen e dy deputetëve Ilir Meta, ka apo jo banditë në parlament, të hapen apo jo dosjet e ish-sigurimit të shtetit dhe a mund të bëhet lustracion, a ka më shumë punë se dje apo jo. Të gjykosh sot nëse është ndër dhjetë më të bukurat apo jo këngëtarja Fara është një luks. Një luks i jashëtzakonshëm që ja vlen. Ndoshta shumëfish më shumë se gjithë bisedat dhe dilemat me banditë, që në rrugë sillen si zotërinj dhe në kuvend sillen si zotërit e rrugës. Ashtu siç vlen të komentohet më së pari lloji i muzikës së Farës apo preferencat e botueses Dudaj për librat që nxjerr në treg. Po të shihen të gjitha bashkë, në një vend që e ka ende emergjencë dhe urgjencë varfërinë dhe sigurimin e mjeteve më elementare të jetesës, do të duhej të vinte sa më shpejt një ditë që debate të tilla estetike të merrnin qytetari të plotë. Natyrisht, ky është një debat që të varfërit i dhemb, por ai mund të jetë një sinjal që tregon se edhe kjo e keqe, po shkon drejt rrugës së shërimit. Jo vetëm në rrjetet sociale aty ku, shpesh të fshehur mbas anonimitetit, edhe milioneri, edhe i varfëri janë njëlloj.
