Ndërsa media na bombardon me statistika alarmante për numrin e adoleshentëve që bëjnë seks, pak raporte hedhin dritë mbi atë që mund të inkurajojë adoleshentët të bëhen seksualisht aktivë në radhë të parë. Tre studime ofrojnë një pasqyrë për adoleshentët seksualisht aktivë: mjedisi, mosha e partnerit dhe mbështetja e perceptuar e familjes mund të ndikojnë në vendimet e të rinjve për të bërë seks.
Në një studim të paraqitur në një takim të Shoqatës Amerikane të Shëndetit Publik (APHA), studiuesit në universitetin e Kentucky ndoqën 950 adoleshentë në 17 shkolla të mesme në Kentucky dhe Ohio nga klasat 9 deri në 11. Ata gjetën dëshmi se adoleshentët që kryejnë marrëdhënie kanë tendencë të mendojnë se miqtë e tyre janë gjithashtu duke kryer marrëdhënie, edhe nëse nuk janë.
“Ju keni 2.5 herë më shumë gjasa të bëni seks deri në klasën e 9-të nëse mendoni se miqtë tuaj po bëjnë seks – pavarësisht nëse ata janë apo jo duke bërë”, thotë Katharine Atwood, asistente-profesoreshë në Shkollën e Shëndetit Publik në Kentucky.
Plus, adoleshentët priren të mbivlerësojnë se sa nga miqtë e tyre ishin seksualisht aktivë. Vetëm 33 përqind e fëmijëve në studim kishin bërë seks deri në klasën e 9-të, por 31 përqind thanë se shumica ose të gjithë miqtë e tyre kishin bërë seks. Pra, nëse mund t’i bindim se adoleshentët që po bëjnë seks janë më pak nga sa ata mendojnë, kjo mund të ketë një ndikim të rëndësishëm në sjelljen e tyre.
Ndër vajzat e reja, mosha e një partneri është një faktor rreziku për aktivitetin seksual.
“Sa më e re të jetë vajza në moshën e marrëdhënieve të para, aq më shumë ka gjasa që ajo të ketë një partner më të madh në moshë,” thotë Harold Leitenberg, PhD, profesor i psikologjisë në universitetin e Vermontit.
Studimi i tij, i botuar në Arkivat e Sjelljes Seksuale, zbuloi se nga 4,201 vajza në klasat e 8-ta deri në të 12-ta, ato që humbën virgjërinë midis moshës 11 dhe 12 vjeç kishin tendencë të kishin partnerë pesë ose më shumë vjet më të mëdhenj.
Për vajzat që kryen marrëdhënie më vonë në adoleshencë, pabarazia në moshë e partnerit ishte shumë më e vogël. Fillimi i hershëm seksual u shoqërua gjithashtu me një numër problemesh të sjelljes.
“Duke injoruar moshën e partnerëve, sa më herët të ishte një vajzë kur kishte marrëdhënie seksuale, aq më i madh ishte rreziku i saj për tentim vetëvrasje, përdorim alkooli, abuzim me drogën, braktisje dhe shtatzëni,” thotë Leitenberg.
Lajmi i mirë është se ndërsa seksi adoleshent mund të mos jetë plotësisht i parandalueshëm, rreziqet shëndetësore që përfshin mund të zvogëlohen përmes komunikimit brenda familjes. Më shumë hulumtime të paraqitura në takimin APHA treguan se diskutimet e shpeshta prindër-fëmijë për seksin dhe rreziqet e tij mund të parandalojnë adoleshentët të përfshihen në sjellje të rrezikshme seksuale.
Hulumtuesit në universitetin Emory morën në pyetje 522 adoleshentë afrikano-amerikanë seksualisht aktivë për hapjen dhe mbështetjen që ofruan familjet e tyre. Adoleshentët të cilët mendonin se familjet e tyre ishin më mbështetëse kishin më pak gjasa të kishin marrëdhënie seksuale të pambrojtura dhe kështu ishin në një rrezik më të vogël për shtatzëni dhe sëmundje. /Burimi: Psychology
/b.h
