Një pjesë e rëndësishmë në intervistën që At Zef Pllumi ka dhënë për “Opinion”, disa vite më parë, është dhe raporti e njohja me Gjergj Fishtën. Ja si e kujton ai:
At Z.Pllumi: Qysh I vogel me pelqente ajo “Lahute Malciet” edhe e kam pas xane permendsh. Fishta vete vinte nganjihere inspektim ne shkolle per me pa sip o shkon, kryesish per letersi. O vinte ne oren e gjuhes shqipe, o te latinishtes. Dhe I thote profesorit: Po pervec latines, ne shqip a u ban gja? Po, mor, thote, edhe “Lahuten e Malcis”. Bile kam nje femi ketu qe e di permendsh. Atehere me thote: Cilen cope din permendsh? Me thuaj ti cilen, I thashe , se une I tit e tana. Dhe une ia fillova, recitova, isha 9-10 vec asokohet. Kur u botue mandej komplet, ne ’37-en, “Lahuten e Malcis: … e kam gjithnji ate Lahute, e kam dorezue ne Biblioteken franceskane, me autograph te Fishtes qe thote “Kolegjarit I cili e din lahuten permendsh”. E kam njofte Fishten, pse shpesh here me ka takue me jetue me te, sidomos ne vjetin e fundit, para se me deke, ishem ne Troshan. E kishin emenue akademik te Italise, por ai nuk kishte qejf. Ai e merrte si internim, sikur donin me e largue prej Shqipnijet. E ka dhe politika kishtare nje fjale qe thote promoveatur ut amoveatur: per me dashe per me hjeke diken prej nji vendi, duhet me I dhane nje titull, nji nder. Ai s’ka pranue asnjihere, asnji titull prej Italise.
Fevziu: Por pse pranoi akademik?
At Z.Pllumi: Akademik asht titull nderit, nuk asht nji gjasend kompromentues. Ai ka pranue dekorata prej Austrise, prej Greiqet, prej Turkiet, kurse prej Italiet kurre.
Fevziu: A kishte autoritet At Gjergj Fishta ne te gjitha komunitetet, e kam fjalen, jo vetem ne ate katolik, por edhe ne ate musliman?
At Z.Pllumi: Sot jam 82 vjec. Por nji nieri me aq autokritet, as ka mujte me kene.
