Rinumërimi po jep një panoramë elektorale jo të ndryshme nga numërimi i 11 majit. Një rezultat që i jep një favor sistemit aktual të numërimit dhe administrimit, por që ka mjafr vrima.
Megjithatë dilema që nuk ka gjetur deri tani përgjigje nga analistët në panele, është se në përgjithësi panorama nuk është e ndryshme nga vullneti i zgjedhësve. Që do të thotë se kemi të bëjmë me një logjikë normale të rezultatit që doli. Ku Edi Rama është parti e parë, Berisha e dytë, e të tjerët me radhë. Megjithatë, rinumërimi na dha një sinjal të ndryshëm edhe pse në vija të trasha e rikonfirmoi rezultatin gjeneral.
PD e Sali Berishës është vërtetë parti e dytë, por nuk është sfiduese si me PS-në ashtu edhe me aktorët e rinj. PD e Berishës është një bunker inercie, është një adresë qoke, për të mos i dhënë votën një mundësie të re që të dalë mbi det.
Rinumërimi vjen si kauzë për të ndalur sfidimin përballjen me Sali Berishën, që në realitet nuk zhvillohet në PD. Sepse nuk ka asnjë në opozitë, qoftë njerëzit më popullor që ti thotë doktorit, “en garde”. Sepse Berisha-kryetar është një mundësi më shumë për një emocion, nostalgji, melankoli, futjakotësi, por asnjë nuk e sfidon dot ërveçse një “skizofren” që do të quhej nga selia blu.
Një lider i ri i opozitës, është më ligjikshëm që të vijë pas ikjes së Berishës, ku hapësira të jetë më bosh nga dinosaurët. Po nëse nuk ikën? Atëherë opozita ka nevojë për një David, ndryshe Golia do të vijojë të shtypë pafund. Po si mund të vijë ky David që të sfidojë Golian?
Natyrisht nuk vjen nga PD-ja e SHQUP, ai do të vijë nga pjesa e besimtarëve të periferisë, që nuk e shkelin telmpullin e “shejtanit” por që janë gati të përballen, sepse nuk janë naivë por njohin mirë dobësitë e Golias dhe kntaktet e duhura me “profetët” për të bërë dallimin. Si në librat e shenjtë…
