Nga Dritan Hila
Ne vitin 2011 Gadafi me nje grusht beduinesh dhe mercenaresh serbe e kishin vene shah mat grandeurin francez, i cili s’kishte aparate fluturimi naten te avioneve te saj.
Pordha e madhe e Frances, iniciatore e luftes me Libine, kishte ngelur mes dunave libike, dhe Sarkozi nese nuk vriste Gadafin, rrezikonte t’i dilnin zarfet qe kishte marre nen dore ne fushate elektorale.
Shefi i NATO-s ato mote, Rasmusen, merr udhen per Uashington dhe i lutet Obames te fuste ne lufte F-16 e tij, perndryshe perendimoret rrezikonin te turperoheshin ne dyert e Benghazit.
Obama u prek dhe hodhi ne fushebeteje aviacionin dhe SEAL. Ishte nje kosto per Obamen, pasi qe pas refuzimit francez per te qene aleate ne luften e Irakut, amerikanet e quanin francezet kudo e kurdo, ne jeten e perditeshme apo filma, “French fries” (asocacion fonetik me parate te skuqura).
Ende sot amerikanet nuk i falin francezet, njerezit qe i kane detyruar te bejne dy Luftera Boterore per hater te squlltesise se tyre dhe t’i fusin ne Keshillin e Sigurimit, megjithese gjithe-gjithe ne L2B kishin si kontribut vetem divizionin e Leclerk dhe pordhet e De Gol.
Ndersa shqiptaret pa sabotimin e Frances si pjese e KFOR, do kishin Mitrovicen.
Ishin ata qe penguan integrimin e qytetit dhe fuqizimin e strukturave paralele serbe.
Ndersa ne, teposhte Drinit, duhet te qajme hall sepse pervec idioteve tane te padobishem qe i gezohen refuzimit (nena e debileve eshte vazhdimisht me barre ne keto troje), nje gerontofil na ka komplikuar tmerresisht rrugen per ne BE.
