Nga Eduard Zaloshnja
Befasisht, Lulzim Basha, pas një mbledhje të krerëve të opozitës së bashkuar, kërkoi hapjen e listave 100% në zgjedhjet parlamentare (jo 67%, siç parashikohej në amendamentet kushtetuese të propozuara nga PS-ja dhe deputetët rezervë të opozitës në Kuvend), si dhe mosndalimin e koalicioneve shumëlistore parazgjedhore.
Kushti i parë i Bashës duket në pamje të parë se cënon kuotat gjinore (në marëveshjen e 5 qershorit parashikohej që 1/3 e deputetëve të jenë femra, prandaj PS-ja kërkon lista të hapura 67%, e jo 100%).
Por problemi i kuotave gjinore mund të zgjidhet teknikisht fare lehtë, edhe po u lanë listat 100% fare të hapura. Fillimisht u jepet mandati kandidateve femra që kanë marrë më shumë vota në garat e hapura (deri sa të plotësohet kuota 1/3) dhe pasta fillon dhënia e mandateve për meshkuajt kandidatë që kanë marrë më shumë vota.
Edhe kushti i dytë mund të zgjidhet lehtë teknikisht.
Me ndarjen aktuale të zonave zgjedhore (nga një për çdo qark), ëshë e vështirë të administrosh/numërosh fletë votimi në qarkun Tiranë, fjala vjen, ku shumë parti do të kenë nga 34 kandidatë në listë (fleta e votimit me të gjithë kandidatët në Tiranë do të bëhej sa një revistë). Nga ana tjetër, në qarkun e Kukësit (Kukës, Tropojë, Has), fjala vjen, fleta e votimit do të ishte shumë më e thjeshtë – nga 3 emra kandidatësh për çdo parti.
Pikërisht thjeshtësia e fletës së votimit në qarkun Kukës mund të shërbejë si kyçi i zgjidhjes tëknike për fletët e votimit në të gjithë territorin vendit. Në vend që territori i republikës të ndahet në 12 zona zgjedhore me numër të ndryshëm deputetësh (1 zonë për çdo qark, siç është aktualisht), mund të ndahet në 46 zona zgjedhore me nga 3 deputetë secila (aq sa ka qarku i Kukësit aktualisht). Në këtë mënyrë, do të eliminoheshin fletët e votimit si revista, dhe të gjitha fletët do të ishin fare të thjeshta, me nga 3 kanditatë për çdo parti.
