Ndërsa në mesnatën mes së shtunës dhe së dielës që sapo lamë pas, ashtu si çdo vit, në shumicën e vendeve evropiane akrepat u kthyen pas për një orë, në Turqi nuk ndryshoi asgjë. Turqia ndiqte që nga viti 1985 praktikën e BE, me ndryshimin e orës, ndonëse nuk është anëtare.
Ashtu siç njoftoi pas dështimit të grushtit të shtetit, Ankaraja vendosi të mbajë orën zyrtare për të gjithë periudhën e vitit. Një zgjidhje e motivuar zyrtarisht me qëllimin për të kursyer energji. Por, pasojat e mundshme politike dhe tregtare nuk kanë kaluar pa u vënë re.
Shumë komentatorë politikë kanë nënvizuar me këtë rast se rivendosja e miqësisë me Rusinë e Vladimir Putinit si edhe miqësia jo më pak simbolike me botën islamike sunite, pikërisht me Arabinë Saudite do të ketë efekte të menjëhershme, sidomos në planin ekonomik.
Megjithatë, pavarësisht tensioneve të vazhdueshme, Bashkimi Evropian mbetet partneri kryesor tregtar i Turqisë.
“Diferenca prej një ose dy orësh me pjesën më të madhe të vendeve anëtare të BE-së kërcënon vështirësimin e punës së eksportuesve dhe importuesve si edhe të atyre që merren me transaksionet financiare”, thonë analistët.
Shqiptarja/d.i.
