Ka disa gjëra që ne i lidhim automatikisht me Babadimrin (Santa Claus): Një bark i madh, një qese plot dhurata, një ushtri me drerë dhe mbi të gjitha një kostum leshi me ngjyrë të kuqe dhe të bardhë. Veshje është e kudondodhur për pushimet, nga vitrinat e dyqaneve në reklama e të tjerë. Por, ndërsa kjo është një vështrim i lidhur ngushtë me Krishtlindjet, kjo nuk ishte gjithmonë stili i karakterit të veshur.
Kur Shën Nikolla (Santa Claus) u shfaq për herë të parë në Shtetet e Bashkuara, ai ishte i veshur me rroba fetare. Imazhi më i hershëm i njohur i karakterit në vend, i porositur nga themeluesi i Shoqërisë Historike të Nju Jorkut, John Pintard në vitin 1810, e tregon atë në rrobat kishtare, i dobët dhe pa flokë, që është larg imazhit që do të bëhej në vijim. Imazhi i Shën Nikollës u zhvendos me botimin e Historisë së Nju-Jorkut, i themeluar nga Clement Clarke Moore të Uashingtonit Irving, i cili paraqiti karakterin më shumë si një tregtar miqësor, i pëlqyeshëm dhe që hapte pako.
Ndonëse versioni i Moore do të formonte karakterin për dekada, ngjyra e veshjes së tij nuk ishte e specifikuar, duke çuar artistët që ta bënin me rroba të gjera, veshje të klasës punëtore. Kjo duhet tek një pikturë e 1838 nga Robert Walter Weir, me një kapele me tre cepa. Kur shfaqet ngjyra e veshjes së tij, zakonisht ishte ngjyrë kafe ose një nuancë e saj.
Por, duke filluar në 1863, ilustruesi Thomas Nast filloi të vizatonte karakterin për Harper’s Weekly, me formën e njohur të rrumbullakët, plus mantelin e mbuluar me gëzof dhe mbulesën e natës. Qarkullimi i madh i revistës dhe popullariteti i këtyre ilustrimeve (botuar çdo Krishtlindje për më shumë se 20 vjet) e ndihmuan versionin e Nast të bëhej definitive. Ilustrimet me ngjyra të plota të karakterit në kapakun e Harper-it paraqisnin kostumin e kuq dhe do të vendosnin modelin për dekada të tëra.
Por kostum i kuq nuk u bë imazh i menjëhershëm i Shën Nikollës, për shkak se vetë Nast nuk ishte në përputhje me këtë ide. (Ai e vizatoi Babadimrin në të gjelbër në të paktën një rast.)
Kartolinat në gjysmën e dytë të shekullit të 19-të e tregojnë karakterin në rrobat prej ari, të gjelbër dhe të gjitha varieteteve të ngjyrave të tjera. Por me kalimin e kohës, e kuqja u bë ngjyra e zakonshme, pasi ilustratorë të tjerë si Norman Rockwell e përshkruanin karakterin gjatë gjithë viteve 1910 dhe 1920 dhe dyqanet dhe markat përdorën karakterin me ngjyrë të kuqe në reklamat e tyre. Në vitet 1930, artisti suedez Haddon Sundblom ilustroi karakterin për fushatën masive promocionale të Coca-Colas dhe vuri prekjet përfundimtare mbi karakterin.
Përkundër mitit të përhapur, kompania e Coca-Colas nuk shpiku ndonjë gjë për karakterin, por kjo bëri që ky version specifik i bardhë dhe i kuq të jetë definitiv. I njëjti karakter i kuq i përshtatshëm, me rrip të zi, do të përdoret në reklamat e kompanisë për tre dekada, duke ndihmuar në mbylljen e tij si pamje përfundimtare. /shqip
