Berisha tha në intervistë televizive se protesta thirret për dy arsye.

“E pata paralajmëruar Millosheviçin e ri që të mos vijë se do të pritet me protesta. Protesta do të mbahet kundër Ballkanit të Hapur dhe kundër korrupsionit”, deklaroi ai.

Berisha ka kundërshtuar nismën e Ballkanit të Hapur, që e cilëson një ide të Beogradit për të krijuar Jugosllavinë e re. Sipas tij, kjo nismë është kundër interesave të shqiptarëve, ndaj duhet kundërshtuar.

Arsyeja e dytë thirret kundër korrupsionit, në një kohë që SPAK ka arrestuar ish-ministrin e Mjedisit, Lefter Koka për çështjen e inceneratorëve, ku ai akuzohet se ka marrë ryshfet 3.7 milionë euro në këmbim të firmës për ndërtimin e incineratorit të Elbasanit.

Dy arsyet e dhëna nga Berisha duken të menduara mirë për të maksimizuar protestën e thirrur prej tij. Së pari, Berisha po luan me kartën e patriotit përmes kundërshtimit të Ballkanit të Hapur, një nismë e kritikuar në Tiranë. Megjithatë, karta e patriotit në dorën dhe oratorinë e Berishës nuk është krejtësisht e re.

Akuza ndaj tij në këtë drejtim janë të shumta, por dy janë kryesoret dhe më të mëdhatë në dy ngjarje që prekin shqiptarët në trojet e tyre në veri dhe në jug. Në veri, Berisha u akuzua se shkeli embargon e OKB-së dhe furnizoi përmes Malit të Zi me naftë makinerinë luftarake të Millosheviçit, në një kohë që kjo e fundit masakronte shqiptarët në Kosovë.

Në jug, Berisha u akuzua për marrëveshjen e Detit me Greqinë, një marrëveshje ku “bashkëpunëtor” ka edhe Lulzim Bashën. Marrëveshja, që në Athinë, ish-ministrja e Jashtme greke, Dora Bakojanis e cilëson “kryevepër”, në Shqipëri u akuzua se i falte Greqisë mijëra kilometra ujëra detare në Jon. Gjykata Kushtetuese u dha të drejtë këtyre akuzave, duke rrëzuar marrëveshjen.

Së dyti, Berisha luan me temën e ndjeshme të korrupsionit dhe perceptimin e shoqërisë për përhapjen e tij në Shqipëri. Kjo nuk është hera e parë që Sali Berisha përdor kartën e të pakorruptuarit. Me sloganin “Me duar të pastra” ai erdhi në pushtet në vitin 2005, por e la pushtetin në 2013 me një sërë akuzash të adresuara ndaj qeverisjes së tij tetëvjeçare, sidomos në mandatin e dytë në koalicion me LSI-në.

Akuzat u ngritën që me Gërdecin, 21 janarin, e deri te koncesionet e tenderat, si ai i skanimit në dogana dhe i ndërtimit të Rrugës së Kombit, që kanë dhënë peshën kryesore në vendimin e Departamentit të Shtetit që e shpalli publikisht me 19 maj non grata për përfshirje në korrupsion domethënës.