Nga Ben Andoni
Performanca e Partisë Demokratike është gjetur si objekt për të gjithë të pakënaqurit e shumtë nga humbja katastrofale e zgjedhjeve 2017. Por, ndërkohë që shumë zëra po merren me Lulëzim Bashën dhe ringritjen ndryshe të PD-së, shpesh e më shumë zëra syresh po i largohen faktit se kujt në të vërtetë i drejtohet Partia Demokratike. Kjo po rrëshqet në kritikat e mëdha që i bëhen lidërshipit të Partisë Demokratike.
Ka një masë të madhe populli, elektorat i saj, që kanë vokacion anti-komunist, por që shpesh e më shpesh zëri i tyre po bjerret, pasi janë shfaqur organizime që kanë marrë përsipër t’i përfaqësojnë më direkt. Është një komunitet i tërë pronarësh (PS i trajton si ish!!!), që vërtetë nuk mund të gjejnë veten në politikat e Majta dhe madje është i ndjeshëm me nëpërkëmbjen, porse tashmë zërin nuk e mendon më nëpërmjet PD-së. Një pjesë e madhe e popullit, sërish të lidhur me PD-në e që e shikon në mënyrë shumë konservatore evoluimin e PS-së (e shikon sërish si vazhduese të PPSH-së), sërish preferon më mirë indiferencën sesa të derdhet te organizimet e PD-së. Klasa e mesme është krejtësisht e injoruar nga shpura e PD-së, sepse përfaqësuesit e saj janë të shmangur realisht nga programet dhe ftesat e kampit blu. Sa për pjesën rurale ajo është e nënvleftësuar nga dy forcat kryesore dhe se gjen veten asfare në politikat e PD-së.
Këto janë disa nga çështjet, por PD-së i mungojnë prej vitesh funksionalizimi i strukturave të brendshme, ashtu si i mungon PS-së, por që nga ana tjetër po e mbulon me inercinë e pushtetit. Partia Demokratike ka kohë që nuk e respekton Këshillin Kombëtar të saj, institucionin thelbësor, e kuptohet sesa mund t’i dëgjojë forumet. Vetëm të mendosh mungesën e kryetarëve të disa seksioneve për aq shumë e shumë kohë dhe faktin që tre qytetet të mëdha sot e kësaj dite nuk patën kryetarë veçse të deleguar. Shto se analiza e zgjedhjeve të mëdha të shkuara dhe të atyre lokale nuk u bënë asnjëherë dhe kjo shërben për të kuptuar reflektimin e këtij formacioni. Ndaj me turbulencat që gjenden në këtë formacion është e pamundur të bëhet një analizë e sinqertë. Dhe, nuk mbaron këtu, hija e z.Berisha qëndron mbi çdo masë dhe pengon çdo alternativë. Kurse ngrirja e pozicioneve të Bashës nuk jep shpresë sepse ai nuk dha dorëheqje, duke e lënë garën e ardhshme të pastër.
Sa i përket të ardhmes, ekipi përfaqësues i PD-së në parlamentin e ri shqiptar nuk premton dot performancë të lartë me atë përbërje. Kurse shmangja e disa figurave të njohura të kësaj partie dhe demotivimi i tyre dhe shpurës së tyre ka bërë që pak ose aspak të mendohet për frymën e partisë, që tashmë është në nivelet më të ulëta. E gjitha kjo e bën analizën e vështirë në parti, sepse mungesa e funksionalizimin të forumeve, strukturave dhe mbi të gjitha kultura e përballjes dhe pranimit të fajit janë të huaja në Kampin Blu.
Dhe nuk mbaron këtu: Të gjithë kësaj i qëndron si sfinks ajo që flitet gjithnjë e më shumë se PS-ja do e ftojë në qeveri PD-në. Ky do të jetë hapi i fundit që PD-ja do t’i shmanget sërish analizës së ndershme dhe do të zhytet në atë bjerrje të madhe që e ka filluar prej kohësh, sepse do justifikohet. Mjafton dhe ky element i fundit për t’u bindur se rikthimi i PD-së jo vetëm s’është i shpejtë por s’ka gjasa të bëhet në atë nivel, si e kërkon elektorati i saj besnik, që tashmë është para dilemës së madhe të devotshmërisë historike. (Javanews)
