Nga Kreshnik Spahiu
Opozita shqiptare ka 24 vjet që humbet Tiranën.
Socialistët jo vetëm kanë fituar disa mandate, por kanë edhe fitore të thella me nga 40.000 vota diferencë.
Fitorja e vetme qe ajo e vjedhur e Lulzim në alencë me komunistët e Hysni Milloshit.
Por pyetja lind:
– Pse Tirana voton gjithmonë majtas dhe e djathta merr aq pak vota?
– A voton Tirana kandidatin apo partinë?
Analiza është shumë e thjeshtë.
E para: Partia Demokratike ka fituar vetëm një herë thellë, në vitin 1993.
Ajo fitoi thellë kur ishte parti e qytetarëve dhe kishte bastionet bazë në qytetet e mëdha.
Demokratët kishin elektorat qytetin, ndërsa socialistët kishin elektorat fshatin
Degradimi i saj ndër vite reflekton rezultatin.
Sot janë ndërruar rolet: Partia Demokratike është shndërruar në parti fshatarësh dhe Partia Socialiste në parti qytetarësh.
E dyta: Berisha largoi nga partia 100% të familjeve nacinaliste dhe i zëvendësoi me bijtë e komunistve. Ai largoi Budkën, Kalakullën, Dostin, Malasin, Shehin etj etj.
E treta: Figurat e kandiduara nga socialistēt kanë qenë profile që kanë unifikuar tē majtën.
Figurat që pretendon të rivalizojë sot e djathta nuk arrijnë dot as 10% të figurës së Qazim Mulletit njē shekull më parë.
Ju lutem krahasoni sot figurat që pretendojnë të kandidojnë për Partinë Demokratike në Tiranë, dhe personalitetin dhe backgraundin e Qazim Mulletit.
Askush, sot në Partinë Demokratike të Berishës apo Lulzim Bashës nuk përfaqëson të djathtëm apo naciolastët, as sa çereku i Qazim Mulletit.
Qazim Mulleti lindi në Tiranë nga një familje autoktone Tirone.
Studimet e para i kreu në Manastir, i vazhdoi në gjimnazin “Zosimea” të Janinës dhe së fundmi kreu studimet e larta në kolegjin perandorak “Gallata Saraj” të Stambollit, me medalje ari. Ai ishte poliglot.
Ai fliste 9 gjuhë të huaja; turqisht, osmanisht, arabisht, gjermanisht, frëngjisht, italisht, latinisht, serbo-kroatisht dhe greqisht.
Hobi i tij ishte hipizmi, koleksionimi i suvenireve, ku në shtëpinë e tij, një kat e kishte shndërruar në muzeum të posaçëm, si dhe patinazh në akull. Në 1912-ën, bashkë me shumë studentë të tjerë shqiptarë merr pjesë në ngritjen e flamurit në Tiranë dhe Vlorë.
Në 1914-ën është një ndër katër adjutantët e Princ Vidit. Largohen së bashku në Vjenë, ku jetoi aty deri në vitin 1920.
Qazim Mulleti vijoi studime specializimi shtesë në fushën e diplomacisë ushtarake të luftës. Në vitin 1920 merr pjesë në Kongresin e Lushnjës. Me ndërhyrjen e dajës së Qazimit, Mytesim Këlliçit, Abdi Toptanit dhe Qazim Mulletit, si dhe të delegatëve të tjerë të Tiranës në kongres, qeveria u vendos provizorisht në Tiranë.
Shumë patriotë të Tiranës hapën shtëpitë e tyre në dispozicion të qeverisë së re. (Një shtëpi e Mulletëve u bë Ministria e parë e Bujqësisë).
Më vonë, në bisedat e Kuvendit Kombëtar, Qazimi mbron dhe argumenton pse Tirana duhet të ishte Kryeqytet i Shqipërisë. Pozita gjeografike, strategjike dhe klimaterike ishin më të favorshme se ato të qytetit të Durrësit. (Tirana, de jure u bë Kryeqytet i Shqipërisë në vitin 1925). Në shtator të vitit 1920, është Komandant i Forcave Vullnetare kundër Serbisë. Më 25 Prill – 3 maj 1921, ai merr pjesë në Kongresin për Bashkimin Kombëtar në Vlorë, si përfaqësues i Tiranës, në të cilën funksiononte shoqëria patriotike “Vllaznia–Zgjimi”.
Në Qeverinë e Sulejman Delvinës dhe Fan Nolit, pati një detyrë të rëndësishme, si prefekt në Dibër. Ai punoi disa vite në Vjenë, ku qendroi si emigrant politik deri në vitin 1931.
Nga viti 1939-1944 ai e drejtoi Tiranën dhe e projektoi atë një qytet modern europian.
80 vjet më pas, Tirana nuk ka asnjë shpresë të drejtohet nga një nacionalist, konservator dhe intelektual elitar si Qazim Mulleti.
Komedia komuniste “Prefekti“, në fakt nuk duhet t‘i dedikohet Qazimit, por dordolecëve që janë katandisur të garojnë dhe përfaqësojnë sot tē djathtën shqiptare.
Figura e Qazim Mulletit na iluminon të hapim sytë dhe të shikojmë mjerimin dhe errësirën ku është gremisur opozita shqiptare.
