Nga Lutfi Dervishi/
Gazetarët e terrenit kanë punën më të vështirë në raportimin e drejtpërdrejtë të ngjarjeve dhe përgjithësisht bëjnë një punë të shkëlqyer.
Por disa raportime janë vërtet bezdisëse: raportojnë atë që e shohin të gjithë përmes ekranit: “Jemi këtu, rruga është bllokuar. Bllokimi ka fillluar në këtë orë dhe do të vijojë deri në këtë orë. Sipas liderit… lideri tha….Ai nënvizoi. Ajo theksoi etj etj.
Në kushtet kur vetë liderët dhe partitë raportojnë live përmes facebook- detyra e gazetarëve profesionistë është të sfidojnë liderët – raportues dhe gazetarët -qytetarë.
Një raportim i plotë duhet të përfshijë edhe pjesën e padukshme të ajsbergut, atë që nuk e shohim me sy, atë që nuk e dimë dhe atë që nuk mund të dimë.
1. Qëllimi protestës- protestë paqësore apo e dhunshme? Parrullat?
2. Raporton për protestuesit. Sa janë? Nga kanë ardhur? Mosha? Gjinia? “Humori”
3. Liderët e protestës? Ccfarë deklarojnë?
4. Ndikimi protestës tek të tjerët?
5. Incidentet e mundshme?
6. Qëndrimi policisë? S(a) është prezente? Këndvështrimi ligjor?
7. Konteksti i ngjarjes…kalimi nga ajo që sheh me sy tek “big picture”
8. Sfondi informacionit: ccfarë ka ndodhur më përpara?
9. Reagimet e “palës tjetër”…
10. Duke parë më përpara: ccfarë do të ndodhë?
11. Puna parapërgatitore: vox pop opinione të banorëve të zonës, udhëtarëve para se të nisë protesta.
Raportimi i cekët është thjesht propagandë ose me një fjalë është: qokë!
Një raportim profesionist e sfidon facebook-un e liderit dhe të partisë!
