Nga Dritan Hila
Që nga vendimi për të vendosur komunarët e zgjedhur në komunat me shumicë serbe, është e vështirë të ndash mes të vërtetës dhe propagandës. Njësoj si në një luftë kur kundërshtari demonizohet dhe nuk ka bërë asgjë të drejtë: Albini është shkatërruesi i Kosovës; ai që po e prish me aleatët, po i shpërfill dhe po i jep një dorë Vuçiçit.
E vërteta është që jemi në një moment historik dhe rasti që Albini hedh zaret, nuk do të thotë që është fitorja e sigurt, por as nuk do të thotë që nuk ka shanse për një ripozicionim më dinjitoz të Kosovës në marrëdhëniet me aleatët apo në tryezën e bisedimeve. Por që edhe kishte ardhur koha që më së fundi komunat serbofone të kenë një qasje më luajale ndaj shtetit kosovar, këtë pak e mohojnë. Sa qëndron narrativa se është momenti i gabuar?
Dy aleatët kryesorë të Serbisë, Rusia dhe Kina, i kanë duart e zëna në konflikte.
Njëra në Ukrainë dhe tjetra në Detin e Kinës. Është e vërtetë që në konflikt janë me SHBA-të, por a do ta kishte më kollaj Kurti të përplasej me Serbinë në kushtet kur aleatët e saj janë me duar të lidhura? Padyshim që e ka më lehtë me një Putin që i zien koka në Ukrainë pale të mendojë për Serbinë; sikurse një Kinë që po i zënë frymën në brigjet e saj. Është e vërtetë që SHBA-ja është e angazhuar në këto konflikte, por Perëndimi ka eksponencialisht fuqi më të madhe ushtarake sesa kundërshtarët e tij dhe është në gjendje të përballojë luftën e ftohtë dhe të nxehtë në disa fronte.
Një argument tjetër në favor është se me Vuçiçin mund të bëhen negociata tani që është i dobët dhe i ka duart e zëna nga protestat. Një Vuçiç që i mbijeton protestave ose një opozitë demokratike serbe, janë padyshim në disfavor të Kosovës dhe më të avantazhuara në tryezën e bisedimeve në të ardhmen.
Padyshim që Kurti ka bërë gabim duke mos u koordinuar me Tiranën, por ne nuk e dimë nëse agjencitë e inteligjencës ose Pentagoni apo Britania, nuk i kanë dhënë lejen.
Nuk dimë edhe deri ku do të shtyhet Kurti. Nëse ai mendon që kryetarët t’i lerë shqiptarë apo të gjejë “serbë të mirë” siç Milisheviçi gjente dikur “shqiptarë të mirë” tip Sinan Hasani, atëherë gabon. Nëse mendon një rinegocim të statusit të Asocacionit sipas modelit kroat, atëherë është në rrugën e duhur.
Do ia dalë? Kësaj nuk i jep dot përgjigje askush pasi shumë faktorë janë në lojë dhe secili ka agjendën e tij. Pa harruar humorin personal të udhëheqësve të kombeve apo fatet e luftërave që janë në vijim. Por në fund të fundit Kurti ia doli të tregojë që Kosova nuk ka çfarë lëshon më pe dhe kjo është jo pak.
