Nga Edmond Arizaj
Shërbesa e parë që do të bëjnë fituesit e këtyre zgjedhjeve do të jetë ndaj partisë. Jo ndaj qytetit. Qytetarët do të duhet të kënaqen me psalmet. Ata nuk kanë nxjerrë kandidatë. Atyre votojnë çfarë u vënë përpara.
Të mos jetë, apo bëjë për qytetin në emër të politikës, por në emër të qytetarëve. Të mos ua njohë borxhin kryetarëve, por qytetarëve. Jepni dot një emër, qoftë sot, qoftë në 15 maj, se të paktën një nga fituesit, mund të triumfonte a minimalisht të konkurronte pa siglën e partisë, apo emrin e kryetarit? Madje edhe ata që kanë një, apo më shumë mandate, se për rishtarët nuk ka dyshime.
Si do të zgjedhim, kur nuk mund të shohim asnjë përballje sy më sy mes kandidatëve për t’i peshuar sa vlejnë, sa kapacitet kanë, sa elokuentë janë, çfarë dinë, si sillen, por vetëm deklarata, fjalime e spote të parapërgatitura? Kur nuk shohim minimalisht një përballje me pyetje qytetarësh e jo militantësh? Kur edhe vizionet nuk janë hiç të tyre, por të partisë.
Nuk është se ka qenë ndryshe vitet e tjera, por diku ka pasur edhe të pavarur. Diku, dikur është matur edhe pulsi i qytetarëve. Diku, dikur, njëra apo tjetra parti ka mbështetur dikë që e donin qytetarët. Diku, dikur, partitë madje janë bërë bashkë, për të mundur një kandidat që nuk e donin gjithë shqiptarët…
Është e kotë të bëjmë sikur ka garë ndokund. Gara është vetëm mes kryetarëve, ish- kryetarëve dhe ndonjëherë gjasme-kryetarëve. Kur nuk nxjerrim dot një kandidat në 61 bashki, që të mos ketë vulë partie, por qytetarësh, nuk di pse dhe për çfarë ankohen të gjithë?!
