Më 12 shkurt 2026, në orën 8 të mëngjesit, u nda nga jeta Doktor Profesor Titi Tamburi – një figurë e shquar e mjekësisë shqiptare, një pedagog i përkushtuar dhe mbi të gjitha një njeri me zemër të madhe. Largimi i tij shënon humbjen e një profesionisti të rrallë dhe të një personaliteti që e jetoi jetën me dinjitet, përkushtim dhe dashuri të thellë për njerëzit dhe për Shqipërinë.
Titi Tamburi lindi më 2 dhjetor 1944 në Përmet, në një familje atdhetare që i rrënjosi që herët ndjenjën e përgjegjësisë dhe dashurisë për vendin. U rrit dhe u edukua në Tiranë, ku do të ndërtonte themelet e një karriere të jashtëzakonshme akademike dhe profesionale. Që në fillimet e tij si mjek neurolog dhe lektor universitar, ai u dallua për seriozitetin, përkushtimin dhe qasjen njerëzore ndaj profesionit.
Në Shqipëri, puna e tij e palodhur dhe dashuria e sinqertë për njerëzit e bënë shpejt një emër shumë të njohur në Tiranë dhe në mbarë vendin. Ai nuk dinte t’i thoshte “jo” askujt që kërkonte ndihmë. Pacientët gjenin tek ai jo vetëm mjekun specialist, por edhe njeriun që dëgjonte me durim dhe fliste me butësi. Studentët gjenin pedagogun e qartë dhe të përkushtuar, ndërsa kolegët – profesionistin e matur dhe bashkëpunues.
Arritjet e tij akademike dhe profesionale janë pjesë e historisë së mjekësisë shqiptare. Ai u specializua në klinikat më të mira të botës – në Francë, Zvicër, Vjenë, Itali dhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës – duke sjellë në Shqipëri përvojë dhe standarde bashkëkohore. Për shumë vite shërbeu si Shef dhe Krijues i Reanimacionit të Parë në Shqipëri, një kontribut themelor në sistemin shëndetësor të vendit. Më pas, si Konsulent Neurolog i QSUT-së, vazhdoi të japë ekspertizë dhe të ndikojë në zhvillimin e neurologjisë shqiptare.
Pas emigrimit në Kanada, ai nuk e ndërpreu asnjëherë misionin e tij akademik. Që nga viti 2000 e në vazhdimësi, punoi me studentët PhD të psikologjisë në Universitetin e Windsor-it si Profesor i Kurseve Pasuniversitare të Neuropatologjisë dhe Diagnozës Neurologjike, Neuroanatomisë, Neurofiziologjisë dhe Neurobiokimisë. Për më shumë se dy dekada, ai kontribuoi në formimin e studiuesve të rinj në nivelet më të larta shkencore, duke ndarë dijen me përkushtim dhe përpikëri.
Nga viti 2005 deri në fillim të vitit 2025, dha mësim në Michigan, SHBA, në lëndët Patofiziologji, Anatomi dhe Fiziologji në fakultet. Edhe në diasporë, ai mbeti një figurë e respektuar dhe e vlerësuar, duke përfaqësuar me dinjitet profesionalizmin shqiptar në auditore ndërkombëtare.
Megjithatë, përtej titujve – Doktor, Profesor, Shef Shërbimi, Konsulent – ai mbeti gjithmonë i njëjti njeri i thjeshtë. Emri i madh, reputacioni, arritjet dhe sukseset e spikatura nuk e ndryshuan. Ai mbeti “doktor Titi”: i dashur, fisnik, i kujdesshëm dhe gjithmonë pranë njerëzve.
Në jetën personale ishte një bir i devotshëm, një shok i mirë dhe një mik i shtrenjtë. Ishte bashkëshort besnik dhe baba shembullor. Lë pas gruan e jetës së tij, me të cilën mbeti përherë i dashuruar, si dhe tre fëmijë intelektualë dhe patriotë: Jonia, Andia dhe Arti Tamburi. Për ta, ai ishte mbështetje, udhërrëfyes dhe shembull integriteti.
Vitet e fundit u përball me probleme shëndetësore që e kufizuan shumë temperamentin e tij plot dashuri për jetën. Megjithatë, ai e përballoi çdo sfidë me qetësi dhe dinjitet. U largua nga kjo botë me zemrën plot dashuri për Shqipërinë – për atë brenda dhe jashtë kufijve – dhe për të gjithë ata që e donin.
Doktor Profesor Titi Tamburi ishte një njeri që bashkoi dijen me humanizmin, autoritetin me përulësinë dhe suksesin me thjeshtësinë. Kujtimi i tij do të mbetet i gjallë në zemrat e familjarëve, miqve, kolegëve dhe të gjithë atyre që patën fatin ta njohin.
I përjetshëm qoftë kujtimi i tij.
