Nga Mentor Kikia/
Të djelën pashë kryetarin e bashkisë së Tiranës, mes banorëve të fshatit Baldushk, të cilët kishin organizuar një panair të prodhimeve vendase, ose bio, sic quhen ende.
Një gjë e bukur vërtet. Veliaj bëri thirrje që të gjithë banorët e Tiranës, të tregohen patriotë, të blejnë prodhimet e fshatrave të Tiranës.
Kështu paratë do të mbeten po këtu, fshatarët do ti shesin prodhimet e tyre, do të mbjellin më shumë dhe banorët e qytetit do ti kosnumojnë ato më të freskëta.
Pasi, ndërsa fshatarët rropaten arave për ti prodhuar e më pas shumicën i hedhin spese s’kanë ku ti shesin, tregjet e kryeqytetit mbushen me prodhime greke e maqedonase, që nuk janë më të shijshme.
Por, ka një problem. Ideja dhe thirrja e kryetarit të bashkisë është vërtet shumë e mirë, por tregëtia nuk lidhet fare me patriotizmin. Pasi historia ka treguar se tregtarët kanë bërë biznes edhe me fashistët edhe me nazistët gjatë Luftës ë Dytë Botërore, e jo më me grekët e maqedonasit tani.
Fshatarët nuk mund ti sjellin prodhimet e tyre me kosha e arka në qytet, e ti shesin pshtë urave. Nëpër disa zona(si në Lushnje psh) janë krijuar edhe pika grumbullimi, por këtë biznes e kanë zaptuar matrapazët, që ua blejnë domatet fshatarëve për 100 lekë të vjetra e na i shesin neve 1000 lekë.
Këtu duhet të hyjë qeveria me politikant e saj. Para se ti kërkojë NIPT fshatarit me gomar, tia mbledhë rripat atij që fiton nga domatet 10 herë më shumë se fshatari që e prodhon.
Ta bëjë markë atë prodhim, që unë ta di që kjo është domate Baldushku dhe jo Follorine apo Janine. Dhe atëherë patriotizmi nuk është thjeshtë një thirrje “o sa mir me qen shqiptar”.
Megjithatë veprimi i kryetarit Veliaj ishte për tu përshëndetur. Në këtë vend nuk mungojnë njerëzit punëtorë, por kur mundi nuk shndërrohet në para, askush nuk ka dëshirë të punojë më.
