Kishte diçka të çuditshme rreth grave të reja perëndimore, që qëndronin në Seul, mendoi studiuesja Min Joo Lee.
Ndryshe nga homologet e tyre aziatike, të cilat ajo i pa të vizitoin sa më shumë vende dhe dyqane gjatë qëndrimit të tyre në kryeqytetin e Koresë së Jugut, këto gra, kryesisht në fillim të të 20-ave, dukeshin të painteresuara për shtigjet e zakonshme turistike.
Në vend të kësaj, shumicën e kohës, ato qëndronin brenda bujtinës së tyre, duke fjetur ose duke parë shfaqje televizive koreane, duke dalë jashtë vetëm pasi ishte errësuar.
Ato i kishin rënë në sy Lee, e cila hulumton politikën gjinore dhe racore të Koresë si studente postdoktorale në Universitetin e Indianës në Bloomington, sepse ajo ishte në qytet për të zbuluar se çfarë ndikimi kishte në turizëm profili ndërkombëtar në rritje i kulturës pop koreane.
Pasi vizitoi tetë bujtina dhe intervistoi 123 gra, kryesisht nga Amerika e Veriut dhe Evropa, Lee arriti në përfundimin se shumë ishin tërhequr në vend nga ai që ajo e quan “efekti Netflix”.
Shfaqjet e suksesshme televizive koreane si “Crash Landing on You” dhe “Goblin”, po shisnin shumë, e rol këtu luanin burrat simpatikë me trupa gjithë muskuj si Hyun Bin dhe Gong Yoo. Shfaqjet hidhnin dritë në një botë ku burrat ishin romantikë dhe të duruar, një antitezë me atë që gratë e shihnin si kulturën e takimeve të fiksuara pas seksit në vendet e tyre.
Apeli i burrave koreanë
Gratë e intervistuara Lee ishin të magjepsura me burrat koreanë, të cilët u portretizuan në TV si në kontakt me emocionet e tyre dhe të gatshëm për të përqafuar anët e tyre femërore, sipas Lee.
Ato i konsideronin burrat koreanë të kulturuar dhe romantikë, ndërsa ankoheshin se burrat në vendet e tyre shpesh neglizhonin paraqitjet e tyre dhe e kishin mendjen vetëm tek një gjë, seksi.
Grace Thornton, një kopshtare 25-vjeçar nga Mbretëria e Bashkuar, udhëtoi për në Seul në vitin 2021 pasi shikoi dramën K “Crash Landing on You” në Netflix. Ajo u befasua nga fakti se si burrat në shfaqje nuk talleshin ose i ngacmonin gratë në rrugë, siç ndodh në vendin e saj.
Në sytë e saj, burrat koreanë janë “zotërinj, të sjellshëm, simpatikë, romantikë, si përralla, kalorësiakë, të respektueshëm”. Ajo tha gjithashtu se burrat koreanë dinë të vishen mirë dhe të kujdesen për veten.
“Burrat anglezë, për krahasim, janë gjysmë të dehur, duke mbajtur një birrë. Në Kore, jam ndryshe, emocionuese dhe e huaj. Njerëzit më kushtojnë vëmendje. U ndjeva e veçantë,” tha ajo.
‘Çifte ndërkombëtare’
Popullariteti i shfaqjeve televizive koreane me audiencën globale ka përkuar me një rritje të vazhdueshme të numrit të grave turiste në Korenë e Jugut.
Në vitin 2005, 2.3 milion gra vizituan vendin — krahasuar me 2.9 milion burra, sipas të dhënave të qeverisë. Deri në vitin 2019 – viti i fundit përpara se koronavirusi të bënte kërdi me turizmin – gati 10 milionë gra vizituan vendin, krahasuar me vetëm 6.7 milionë meshkuj. Në të njëjtën kohë, ka pasur një shpërthim në përmbajtjen e mediave sociale të përqendruar në çifte që shfaqin burra koreanë me gra të huaja.
Në YouTube, hashtag-u “#Gukjecouple” (“çifti #ndërkombëtar”) është kthyer në një zhanër që mbulon 2500 kanale dhe 34000 video, më të njohurat prej të cilave shfaqin një burrë korean me një partnere amerikane ose evropiane.
Hugh Gwon, një konsulent i specializuar në menaxhimin e kanaleve në YouTube, është një nga krijuesit origjinalë të përmbajtjes së “çiftit ndërkombëtar”. Ai tha se krijuesit e kanaleve për çifte që kanë më shumë se një milion abonentë mund të fitojnë nga 30 deri në 50 milionë ëon (23,000 deri në 38,000 dollarë) për çdo video të sponsorizuar. Por vlera e zhanrit shkon përtej shenjave të dollarit — ka të bëjë gjithashtu me ndihmën e çifteve që të përshtaten me dallimet kulturore.
Gwon dhe gruaja e tij australiane Nichola drejtojnë një blog të quajtur “Burri im Korean” që diskuton martesën ndërkulturore dhe pasqyron se si po ndryshojnë qëndrimet ndaj marrëdhënieve të tilla. Nichola thotë se imazhi i burrave koreanë është transformuar që kur ajo u takua me burrin e saj 10 vjet më parë në Sydney.
“Një kënaqësi e përkohshme”
Fatkeqësisht, disa gra pas mbërritjes së tyre zbulojnë se burrat me të cilët ndeshen nuk janë aq të përsosur sa ata të portretizuar në ekranet e tyre.
Mina, një studente 20-vjeçare nga Maroku, tha se shfaqjet televizive K-pop dhe koreane ndikuan në vendimin e saj për të ardhur në qytetin jugor të Busanit në vitin 2021.
“Burrat që ajo pa në TV u përshkruan si burra të respektueshëm, të bukur, të pasur, të cilët janë mbrojtës dhe të përkushtuar, tha ajo.
Por gjatë natës së saj jashtë, asaj iu propozua disa herë për seks nga të panjohurit në rrugë. Ajo ndjeu se disa burra koreanë prireshin të besonin se gratë e huaja janë më të hapura për seks të rastësishëm sesa gratë vendase.
“Ne jemi kënaqësi e përkohshme. Burrat janë burra, njerëzit janë njësoj kudo”.,” tha ajo.
Që atëherë ajo ka humbur kënaqësinë që merrte nga shfaqjet televizive koreane dhe nuk dëshiron më të takohet me burra koreanë.
Quandra Moore, një mësuese angleze 27-vjeçare nga Uashingtoni, erdhi në Seul në vitin 2017 dhe kërkoi një partner përmes aplikacioneve për takime. Por edhe ajo ishte e zhgënjyer.
Ajo u ndesh me qëndrime raciste – u refuzua, e madje iu tha të kthehej në Afrikë – dhe zbuloi se shumë meshkuj dukeshin të interesuar vetëm për seksin. Në përvojën e saj, burrat koreanë i trajtonin ndryshe gratë e huaja.
Është një pikë që Lee, studiuesia, i bëri jehonë, duke thënë se disa burra mendonin se mund t’i trajtonin keq gratë e huaja pa u ndëshkuar, sepse, si të huaj, ato ishin të kufizuara në rrethe më të vogla shoqërore.
Disa gra që fluturuan në shtëpi të zhgënjyera i thanë Lee-t se mendonin se ishte faji i tyre që nuk kishin gjetur burrin e tyre ideal dhe do të ktheheshin dhe do të përpiqeshin më shumë herën tjetër.
“Ato e shohin qartë se jo të gjithë meshkujt koreanë janë të përsosur, por ato thjesht kanë nevojë për një alternativë ndaj tregut zhgënjyes të takimeve në vendet e tyre. Ato nuk mund ta heqin dorë, sepse shpresojnë që marrëdhëniet ideale të takimeve ekzistojnë diku në botë”, tha ajo./CNN/dritare.net
