Ndërsa shumica e njerëzve perceptojnë vetëm tingullin e njohur të bubullimës dhe shkreptimë të rrufesë nga stuhitë në Tokë, fishekzjarrët elektrikë shumëngjyrësh shpërthejnë shumë më lart, në shtresa të holla të atmosferës gati 90 km mbi kokat tona, dhe janë lehtësisht të dukshme nga Stacioni Ndërkombëtar Hapësinor (ISS).
Këto janë të ashtuquajturat fenomene kalimtare ndriçuese (TLE): rryma blu, shkarkime të kuqe, aureola vjollcë dhe unaza ultravjollcë, të cilat i ngjajnë fishekzjarreve të shkurtra mbi stuhitë. Për dekada të tëra, këto fenomene nuk mund të studioheshin, duke u shfaqur për pjesë të sekondës dhe të regjistruara kryesisht në rrëfime pilotësh ose në fotografi të rralla “me fat”.
Stacioni Ndërkombëtar Hapësinor (ISS) e ka ndryshuar këtë, duke ofruar një pamje të pakufizuar mbi stuhitë, ku kamerat dhe sensorët e specializuar kapin çdo shkëndijë kalimtare. Gradualisht, studiuesit po zbulojnë se ajo që ndodh në këtë shtresë “të fshehur” të atmosferës mund të ndikojë në komunikimet radio, sigurinë e avionëve dhe madje të ndryshojë kiminë e atmosferës së sipërme.
