LSI është përfshirë nga zhvillime të rëndësishme pas 25 qershorit, të diktuara padyshim nga periudha para asaj date. Largimi i detyruar i Ilir Metës pasi u zgjodh president, solli Petrit Vasilin në krye të kësaj partie. Ai dha dorëheqje pasi LSI nuk doli parti e parë dhe në krye të kësaj partie, tani është Monika Kryemadhi. Si e parashikoni ju fatin politik të kësaj partie në të ardhmen. Besoni se LSI do të forcohet në opozitë, do të jetë një problem serioz për mazhorancën e Ramës apo pritet të ketë tkurrje të saj…?
Unë besoj se pjesë e marrëveshjes Rama-Basha ka qenë edhe eliminimi i LSI-së. Mirëpo kanë dalë dy pengesa qysh në fillim. Së pari, LSI-ja doli më e fortë se më parë nga zgjedhjet e 25 qershorit, dhe së dyti, Basha është në pozita shumë të dobëta brenda PD-së, e kështu mund të mos i qëndrojë më marrëveshjes. Nëse pjesë e marrëveshjes ka qenë edhe hartimi e miratimi i një ligji elektoral mazhoritar, me anë të të cilit kanë dashur të dëmtojnë LSI-së, tani PD-ja nuk duket më e interesuar për këtë gjë.
Sidoqoftë, LSI-ja me shumë gjasë do të dobësohet gjatë katër viteve të ardhshme. Spastrimet e militantëve të saj nga administrata (duket se PS-ja është e vendosur për ta bërë këtë gjë) do të jenë një goditje e fortë për këtë parti. Do të jenë të shumtë njerëzit e saj që do të demoralizohen, e do ta braktisin, ose do ta këmbejnë me partinë në pushtet. Por LSI-ja do të mbetet më këmbë, pasi do të jenë të shumtë edhe ata që do t’i qëndrojnë besnikë asaj. Ajo do mund të dëmtohej rëndë veç nga një ligj elektoral me prag të lartë ose nga një ligj mazhoritar. Mirëpo, siç thashë, nuk ka më garanci më se ky ligj do të kalojë në parlament.
Një bashkëpunim me PD-në në opozitë do të ishte një mundësi për forcimin e saj dhe hedhje e themeleve të një bashkëqeverisjeje me PD-në në mandatin e ardhshëm. E shihni të mundshëm këtë opsion?
LSI-ja është shumë e interesuar që të ketë një bashkëpunim të fortë me PD-në në opozitë. Madje, ajo qysh tani ka filluar t’i dërgojë sinjale bashkëpunimi. Ata të PD-së nuk u janë përgjigjur këtyre sinjaleve, pasi hë për hë nuk dinë ku kanë kryet, por fuqia absolute e Berishës në PD është një garanci për këtë bashkëpunim. Paradoksalisht, këtë bashkëpunim do ta bëjnë të mundur dy personazhe që “de jure” nuk kanë lidhje me partitë e tyre, por që “de facto” mbeten kryetarë të tyre. Është fjala për Berishën e Metën.
Nëse do të bëhet i mundur ky bashkëpunim, me këtë do t’i shtrohej rruga një koalicioni parazgjedhor PD-LSI pas katër vitesh. Por ky është një arsyetim teorik, kuptohet. Katër vjet janë shumë, e askush nuk e di se ç’do të ndodhë. Nuk dimë se si do të dalë PD-ja nga humbja katastrofike, nuk dihet nëse Basha do të rikuperojë forcë (aq sa e ka pasur), nuk dihet se si do t’i vejë filli marrëveshjes Rama-Basha, e nuk dihet më në fund se ç’efekte do të ketë Reforma në Drejtësi që do të fillojë të zbatohet në këtë legjislaturë.
Sot LSI drejtohet nga Monika Kryemadhi, e cila është bashkëshorte e presidentit të Shqipërisë Ilir Meta. Pritet të kthehet ky fakt në një problematikë pas 24 korrikut.. sepse presidenti mund të përballet me një situatë, ku mund t’i duhet të marrë vendime të rëndësishme e që mund të kenë lidhje me LSI-në, atje ku kryetare është bashkëshortja e tij….?
Problemi presidencial në këto rrethana nuk vjen prej faktit që Ilir Meta ia ka lënë vendin Monika Kryemadhit në krye të LSI-së, por prej faktit që Ilir Meta do të vijojë të luajë politikisht nga zyrat e Presidentit. Ilir Meta do të jetë presidenti më politik qysh prej vitit 1997. Me këtë nuk i bëhet mirë Republikës.
