Neymar shihet i shtrirë në fushën e “Estadio Castalao” në Fortaleza. Sulmuesi brazilian vajton me dhimbje torturuese, pasi u “rrafshua” nga një gju i egër në shpinë i Juan Camilo Zuniga të Kolumbisë. Nikoqirët kryesojnë 2-1 në një çerekfinale të Kupës së Botës. Neymar dëshiron të ngrihet, dëshiron të luajë.
Marcelo i lutet: “Jo, jo, mos lëviz; prit mjekët!” Neymar megjithatë përpiqet të ngrihet, por nuk është në gjendje të lëvizë. “Nuk i ndjej këmbët”, – qan ai. Marcelo, i tmerruar, bërtet për ndihmë të menjëhershme. Mes kaosit dhe konfuzionit të linjës së kontaktit, mjekët luftojnë për të dalë në fushë. Marcelo bëhet i furishëm.
Ndërsa përhapet paniku, Neymar përfundimisht largohet nga fusha dhe nxiton në departamentin mjekësor brenda stadiumit për vlerësim të menjëhershëm. Neymar është në agoni. Mjekët dyshojnë për një dëmtim të rëndë të shpinës. Sulmuesi është transferuar në spitalin Sao Carlos në Fortaleza, ku një turmë dashamirës mblidhen tashmë jashtë, të dëshpëruar për të mësuar gjendjen e një ikone kombëtare.
Brazili arrin ta fitojë ndeshjen kundër Kolumbisë, por ka një frikë të dukshme se do t’i duhet ta përballojë pa “hajmalinë” e vet gjysmëfinalen me Gjermaninë. Thashethemet fillojnë të qarkullojnë në internet: “Ai është në rregull; ai mund të kthehet në finale; Jo, turneu i tij ka mbaruar; më keq, ai mund të përfundojë në një karrige me rrota”.
Ndërkohë, Neymar pret me padurim lajmin për testet e shumta që është detyruar t’iu nënshtrohet. Mbërrijnë mjekët. Njëri prej tyre i thotë: “Kemi një lajm të mirë dhe një lajm të keq për ty, cilin do të preferonit më parë?”
Neymar zgjedh lajmin e keq. “Kupa juaj e Botës ka mbaruar”, – thotë mjeku. “Po lajmi i mirë?” – pyet ai, duke luftuar për të besuar se mund të ketë ndonjë. “Do të ecësh përsëri. Ke pësuar një thyerje vertebrash, por nëse do të kishte ndodhur dy centimetra më në të djathtë dhe do të ishe paralizuar. Karriera jote do të kishte mbaruar”.
Neymar ndihet i bekuar, por kjo nuk i ndal lotët. Ai dhe të dashurit e tij i kalojnë ditët e ardhshme duke qarë, të shqetësuar që ëndrra e tij për ta udhëhequr Brazilin drejt lavdisë së Kupës së Botës mori fund aty.
Çuditërisht, agonia fizike dhe emocionale që Neymar duroi më 4 korrik 2014 nuk renditet si nata e tij më e keqe në një fushë futbolli. Ky titull është i rezervuar për humbjen e Brazilit në çerekfinalen e Kupës së Botës nga Belgjika, katër vite më vonë. Për Neymar, zhgënjimi ishte edhe më i thellë.
Ai ndjeu se Brazili kishte një skuadër më të mirë se në 2014. Ata gjithashtu nuk ishin të ngarkuar me përgjegjësinë e madhe për të fituar Kupën e Botës. Neymar besonte se trofeu ishte vërtet aty për ta marrë. E megjithatë brazilianët dështuan edhe një herë, të paaftë për të mbajtur Romelu Lukaku & Co. në provën e parë të vërtetë të forcës së tyre mendore, të supozuar të sapogjetur.
“Mund të them se është momenti më i trishtuar i karrierës sime, – shkroi Neymar në Instagram pas humbjes 2-1. – Dhimbja është e madhe sepse besonim se mund të arrinim te trofeu. Ne e dinim se kishim një shans për të shkuar larg, për të bërë histori…, por kjo nuk do të ndodhte as këtë herë”.
Po çfarë do të ndodhë këtë herë? A do të jetë “Katar 2022” një rast për herë të tretë me fat për Neymar? Apo historia e tij e Kupës së Botës është e destinuar të jetë një përrallë e dhimbshme dhimbjeje dhe aktrimi?
E gjithë trashëgimia e tij është padyshim në linjë. Kupa e Botës sigurisht që do të bëjë një rrugë të gjatë për të përcaktuar se si mbahet mend nga ai. Mos harroni, ai nuk ka gjasa të shfaqet në edicionin e vitit 2026. Neymar mund të jetë vetëm 30 vjeç, por ai tashmë e ka pranuar se nuk ndihet sikur ka edhe katër vite të tjera futbolli ndërkombëtar ndër vete.
Ai luftoi për një kohë të gjatë me stresin dhe tendosjen psikologjike, duke i thënë DAZN: “Unë e shoh si të fundit Kupë Bote për mua, sepse nuk e di nëse kam forcën e mendjes të merrem më me futboll”.
Dhe ndonëse që atëherë ka hequr dorë nga shiriti i kapitenit, kjo nuk është e habitshme, sigurisht. Një njeri që kaq shpesh e bën lojën të duket qesharake dhe e lehtë, e ka pasur të vështirë të shmangë telashet, brenda dhe jashtë fushës. Ka pasur vazhdimisht çështje gjyqësore dhe polemika politike.
Fansat e tij, nga të cilët ka ende shumë, besojnë se ai prej kohësh është në shënjestër të rivalëve xhelozë për talentin e madh dhe stilin e jetës luksoze. Kjo është bota pafundësisht përçarëse në të cilën Neymar ka banuar për dekadën e fundit. Nuk është çudi që e ka lodhur atë.
Vlen të kujtohet se kishte një simpati pothuajse universale për të kur Kupa e Botës së tij u mbyll nga Zuniga më 2014. Neutralët nuk mund të mos vajtonin humbjen e një prej yjeve kryesorë të turneut. Megjithatë, ata ishin të lumtur që e panë sërish katër vite më vonë, kur Brazili u mund çuditërisht nga Belgjika në çerekfinale.
Neymar e çoi artin e simulimit në një nivel krejtësisht të ri në “Rusia 2018”. Ai kaloi një kohë të turpshme duke u rrotulluar në fushë, në agoni të dukshme, 14 minuta për të qenë të saktë. Ai, natyrisht, kishte pësuar disa faulle të ligjshme, por edhe ato shpesh pasoheshin nga ekzagjërimi i tij.
Ish-sulmuesi i Anglisë, Alan Shearer, e quajti sjelljen e tij “patetike”, ndërsa trajneri i Meksikës, Juan Carlos Osorio, mendoi se ishte “turp për të gjithë futbollin” që një futbollist i tillë i talentuar duhet të përpiqet të mashtrojë zyrtarët në një mënyrë kaq të padenjë.
“Është një shembull negativ për lojën, – psherëtiu ai. – Është një maskaradë sportive”. Neymar u përpoq të mbrohej dhe të shpjegonte veten disa javë më vonë: “Taka në kaviljen time, gjuri në shpinë, vulat në këmbë… Mund të mendoni se e ekzagjëroj, por fakti është se unë vuaj në fushë. Ka ende një fëmijë brenda meje.
Ndonjëherë ai magjeps botën, ndonjëherë acaron botën. Kur dukem i pasjellshëm, nuk është sepse jam një fëmijë i llastuar, është sepse nuk kam mësuar të përballem me zhgënjimin. Më është dashur kohë për të pranuar kritikat tuaja, më është dashur kohë të shikohem në pasqyrë dhe të transformohem në një njeri të ri”.
Megjithatë, këto fjalë do të kishin pasur shumë më tepër peshë, po të mos ishin shqiptuar në një reklamë për “Gillette”. Edhe një herë, Neymar kishte acaruar botën me më shumë aktrim. Megjithatë, nuk ka dyshim te dëshira e tij për ta shpenguar veten në Katar. Fitimi i Kupës së Botës është ëndrra e tij e fëmijërisë, ashtu siç është edhe për shumë bashkëkombës të tij.
Dallimi i madh është, sigurisht, se ka qenë gjithmonë një objektiv realist për Neymar, i cili u përshëndet si trashëgimtari i Pele në momentin kur hyri në ekipin e Santos si adoleshent. Nuk ka qenë e lehtë, pra, të jetojë nën hijen e ‘Mbretit’. E rëndë qëndron kurora dhe të gjitha këto.
E megjithatë, përkundër gjithë presionit për të përballuar hijen e tri herë fituesit të Kupës së Botës, Neymar ka ofruar rregullisht paraqitje të mira për Brazilin. Në të vërtetë, ai ka të gjitha mundësitë që ta uzurpojë Pele si golashënuesin më të mirë të të gjitha kohërave të kombit të tij gjatë Kupës së Botës në Katar. Neymar i duhen vetëm dy gola për të barazuar rekordin e ‘Mbretit’ dhe tre për ta thyer atë.
Ai ka të ngjarë të ketë shumë shanse, të paktën. Brazili mbërrin në Katar si favorit dhe me një gamë kaq të madhe talentesh sulmuese, saqë trajneri Tite mundi të linte edhe Roberto Firminon në shtëpi.
Natyrisht, ‘Selecao’ ishte shumë e dashuruar të mbizotëronte në Rusi, por ishte e qartë se plagët e vitit 2014 nuk ishin shëruar ende. Dikush pyet veten nëse ata e kanë kaluar me të vërtetë atë humbje famëkeqe 7-1 ndaj Gjermanisë tani.
Shumë gjëra kanë ndryshuar në tetë vitet e ndërmjetme, por mbetet një brishtësi mendore shqetësuese për Brazilin, e cila u shfaq përsëri në humbjen e Kupës së Amerikës në vitin 2021, në tokën vendase, ndaj Argjentinës, dhe padyshim që personifikohet nga lojtari i tij më i mirë.
Talenti është aty për të triumfuar në Katar, por temperamenti… Rëndësia e turneut është e qartë për të. Neymar e di se çfarë është në rrezik, si për të ashtu edhe për vendin e tij. Ky është shansi i tij i fundit për të fituar Kupën e Botës. Dhe, ndoshta më e rëndësishmja, të rivendosë reputacionin e tij…
telesport /a.r
