Nga Jackie Calmes, LA Times
Reklama më goditëse e fushatës së rikthimit të Trumpit në pushtet dukej se transmetohej pa pushim gjatë javëve të fundit para zgjedhjeve të vitit 2024. Duke sulmuar të drejtat e personave transgjinorë, fjalia përmbyllëse e saj vërtet godiste ishte: “Kamala Harris është për ata/ato. Presidenti Trump është për ty.”
2025: Premtim i thyer. I rikthyer në detyrë, presidenti ka treguar se përemrat e vetëm që ai vërtet njeh janë ata të vetës së parë: mua, vetja ime dhe unë.
Një vit pas Trump 2.0, këta përemra vetë-qendrorë janë tashmë të ngulitur si fjalëkyçe të presidencës së tij, si për çështje madhore ashtu edhe për ato të zakonshme. Mund të ishin po aq mirë të skalitura nw flori në Zyrën Ovale, me gërma aq të mëdha sa të mos humbnin mes gjithë zbukurimeve që ai ka instaluar aty. I pyetur në tetor se kush do të nderohej nga monumenti i planifikuar i Trumpit, i ngjashëm me Harkun e Triumfit, pranë Varrezave të Arlingtonit, presidenti u përgjigj shpejt: “Unë.”
Në një masë që ka tronditur edhe kritikët e bindur prej kohësh për narcizmin e tij sociopatik, Trump ka ndërtuar një qeveri që është e Trumpit, nga Trumpi dhe për Trumpin. “Unë drejtoj vendin dhe botën,” u mburr ai në prill. Trump mendon se “nuk ka asgjë që ai s’mund ta bëjë. Asgjë, zero, asgjë,” i tha Vanity Fair shefja e stafit të Shtëpisë së Bardhë, Susie Wiles, siç u raportua në dy artikuj muajin e kaluar që sinjalizuan edhe shqetësimin e saj për hakmarrjen e vazhdueshme të Trumpit ndaj armiqve politikë; faljet e tij edhe për protestuesit më të dhunshëm të 6 janarit 2021; dhimbjen nga tarifat e tij të çrregullta, bastisjet tepër mizore ndaj migrantëve dhe mbylljen tragjike të ndihmës humanitare të USAID-it; bllokimin e dosjeve të Jeffrey Epstein që kandidati Trump premtoi t’i publikonte; si edhe dobësitë e kabinetit të tij të nënshtruar.
Nëse Trump u shfaq si qendra e universit në vitin 2025 — i pakontrolluar nga këshilltarë si Wiles apo nga një Kongres republikan i frikësuar, Gjykata e Lartë dhe drejtuesit e korporatave — përgatituni për 2026-ën. Ajo shënon 250-vjetorin e pavarësisë së Amerikës, dhe mjeshtri ynë i vetë-emëruar i ceremonive është i përqendruar te festimet ku ai do të jetë ylli jo vetëm më 4 korrik, por gjatë gjithë vitit. Një nga aktet e tij të para si president ishte krijimi i një task-force të Shtëpisë së Bardhë me veten si kryetar, sigurisht, për të planifikuar ngjarjet e 250-vjetorit, duke injoruar një komision tetëvjeçar të krijuar nga Kongresi për këtë qëllim. Së shpejti: një monedhë përkujtimore prej 1 dollari (ndoshta e paligjshme) me imazhin e Trumpit nga Monedha e SHBA-së.
Nuk ka rëndësi që viti 2026 nis me një rritje të madhe të kostove të sigurimit shëndetësor për dhjetëra miliona amerikanë, përfshirë shumë votues të Trumpit. Presidenti që bëri fushatë duke premtuar uljen e kostos së jetesës ka penguar një zgjidhje legjislative për skadimin më 31 dhjetor të subvencioneve të primeve të kujdesit shëndetësor, duke përsëritur premtimin e tij prej vitesh se do të propozojë një alternativë më të lirë “brenda javësh”.
Por ja si do të përfundojë 2026-a: me zgjedhjet e mesmandatit në nëntor, që shfaqen si referendum nëse Partia Republikane e Trumpit duhet të ruajë kontrollin e Kongresit. Bastet e para thonë se jo, nuk do ta ruajë. Sidomos pas një viti tjetër të madhështimeve të Trumpit dhe përkuljeve të partisë së tij.
Në kohë të mira, vetë-adhurimi i shëmtuar i Trumpit mund të jetë i durueshëm për votuesit, madje edhe komik. Por këto nuk janë kohë të mira, aspak “epoka e artë” që Trump shpalli në fjalimin e inaugurimit janarin e kaluar — përveçse për të dhe për përfituesit e pasur që i rrinë pranë në vargun e pafund të festave në Shtëpinë e Bardhë dhe në Mar-a-Lago. Festa e Halloween-it me temë Gatsby në resortin e Trumpit në Florida ishte veçanërisht e pasur — lojë fjalësh me vend — pasi ndodhi vetëm pak orë para se ndihma federale ushqimore për 42 milionë amerikanë të skadonte mes një mbylljeje qeveritare që ai nuk bëri asgjë për ta shmangur.
Ditë më pas, votuesit i dhanë republikanëve një goditje të fortë në zgjedhjet jashtëciklit të vitit 2025 në disa shtete, një ogur i mirë për të njëjtin rezultat në shkallë kombëtare në 2026-ën. Ka edhe shenja të tjera. Të martën, një sondazh i ri i Gallup tregoi se tre nga katër amerikanë ishin të pakënaqur me “mënyrën se si po shkojnë gjërat në Shtetet e Bashkuara”. Miratimi i Trumpit ishte vetëm 36% në sondazhin e Gallup në fillim të dhjetorit, niveli më i ulët i vitit të kaluar dhe pothuajse i barabartë me minimumin e tij historik pas kryengritjes së 6 janarit. Mesataret e sondazheve të ndryshme e tregojnë Trumpin me vlerësime negative për menaxhimin e imigracionit, ekonomisë, tregtisë dhe tarifave, si edhe inflacionit — të gjitha çështje që e ndihmuan të rizgjidhej.
Por vazhdo, zoti President. Vazhdo të flasësh për sa i madh je. Je një legjendë në kohën dhe mendjen tënde.
Shurdhëria e Trumpit ndaj realitetit është bërë misteri i madh i politikës amerikane, për të dyja partitë, veçanërisht duke pasur parasysh se ai e sulmoi Presidentin Biden për mburrjen me rimëkëmbjen ekonomike pas pandemisë, kur amerikanët nuk e ndienin atë.
Ndërsa amerikanët përpiqen të blejnë një shtëpi ose të përballojnë mirëmbajtjen e saj, Trump e ka stolisur me ar Shtëpinë e Popullit (shihni rikrijimin e fundit 3D të Zyrës Ovale nga New York Times për efektin e plotë, të përzier me neveri) dhe e ka shndërruar në mermer e ar banjën pranë Dhomës së Gjumit Lincoln. Pasi prishi Krahun Lindor për t’i hapur rrugë një salle gjigante vallëzimi ku edhe Maria Antoaneta do të ndihej si në shtëpi, e financuar nga miliarderë dhe korporata që kërkojnë favore, Trump u tha gazetarëve të martën se ajo do të duhej të ishte më e madhe se sa kishte planifikuar fillimisht, sepse “do ta bëjmë inaugurimin” aty.
Çfarë? Njeriu që supozohet të largohet nga detyra më 20 janar 2029 po zgjedh vendndodhjen e re për inaugurimin e ardhshëm presidencial? Hmmm.
Edhe pa qenë ende një vit në detyrë, Trump ka vendosur markën e tij në dy ndërtesa të Uashingtonit, përfshirë qendrën kulturore 60-vjeçare të vendit, e emërtuar me ligj si memorial për një president të vrarë. Qendra Kennedy (jo, nuk do ta quaj me emrin e Trumpit) do të ketë mbështetëse mermeri për krahët; Trump u mburr në rrjetet sociale një ditë pas Krishtlindjeve duke shfaqur mostra. Ndërkohë, ai po rinovon një avion mbretëror nga Katari, një “pallat në qiell”.
Duke shfrytëzuar pushtetin e tij në mënyra të paprecedenta, Trump u bë “miliarder i kriptos” deri në maj, raportoi Wall Street Journal, dhe në gusht New Yorker vlerësoi se ai kishte përfituar në detyrë të paktën 3.4 miliardë dollarë përmes marrëveshjeve të kriptos dhe licencimit.
Jo, Trump nuk është për ty. Ai është për ai/atij.
