Nga Artur Ajazi
Pasi ka takuar për të dytën herë Monikën dhe “aleatët”, kreu i frontit opozitar ka vendosur të shpallë datën 27 janar 2018 si “ditën e fillimit të protestave antiqeveritare”, me shpresën se rreth tyre do të mblidhen me mijëra njerëz. Lulzim Basha ka mbledhur në selinë e tij “aleatët parlamentarë” për datën e protestës, dhe u ka prezantuar atyre aksionin opozitar, që nis me protesta dhe me një “kushtëzim të marrëdhënieve në parlament”.
Luli ka vendosur sërish të testojë besimin, durimin, dhe shpresën e humbur të bazës së Partisë Demokratike, duke tentuar ti rropasë edhe njëherë ata që i kanë mbetur akoma besnikë të rrugës tij. Luli ka folur mbi “aksionin opozitar” duke deklaruar në prani të Monikës, Dash Shehit, Agron Dukës e Fatmir Mediut se “ky do të jetë një vit i kurajos e përballjes e fitores mbi të keqen” por nuk ka shpjeguar se kush do të mbushë sheshet e protestave, cili është motivi kryesor që “fronti opozitar” do të dalë në protesta. Fakti është se në dy protestat e fundit, sheshet janë mbushur më tepër me ish-zyrtarë dhe ish-pushtetarë të PD, dhe jo me hallexhinjtë e vërtetë, apo nga anëtarësia dhe militantët demokratë shimica e të cilëve mbeten të zhgënjyer nga ai.
Duke folur mbi protestat, zoti Basha ka theksuar se “me aleatët kemi vënë piketat për kalendarin e veprimeve i cili do të shtrihet e përqafojë të gjithë shtresat e shoqërisë”, por nuk ka shprehur besimin se në ato protesta do të marrin pjesë “mijëra e mijëra demokratë”. Zoti Basha u ka bërë thirrje edhe intelektualëve “ti bashkohen protestës qytetare”, por nuk ka shpjeguar se përse intelektualët i ka larguar nga PD, përse i la jashtë listave dhe përse u ka bërë postobllok me gjithçka mundet kur ata dalin kundër tij. Opozita e ka marrë këtë angazhim në një kohë kur misioni i saj nuk është qartësuar, në një kohë kur nga PD dhe LSI, janë larguar mijëra simpatizantë dhe militantë të zhgënjyer.
“Marrëdhënia me parlamentin do të diktohet tërësisht me aktin e rëndë të pafalshëm të dhunimit të kushtetutës” deklaroi zoti Basha, kur dihet publikisht dhe institucionalisht se në rastin e zgjedhjes së Kryeprokurores së Përgjithshme (dhe largimit të Tikut) nuk është shkelur asnjë centimetër i Kushtetutës, duke patur edhe mbështetje ndërkombëtare. Por pavarsisht kësaj, duket se “fronti opozitar” e ka vendosur që protestat të nisin në 27 janar, madje duke paracaktuar si nismëtarë të tyre emra me “peshë” nga partitë aleate. Përsa i përket deputetëve, zoti Basha ka urdhëruar që ata “të nisen në zonat dhe rrethet e tyre, të ulen këmbëkryq me popullin dhe ti mbushin mëndjen atyre të vijnë me autobuzë në protesta”.
Organizim si 20 vjet më parë, kur njerëzit thirreshin për të mbushur autobuzët e pronotuar nga kryetarët e degëve të PD, por asokohe ka patur struktura edhe në bazë, ndërkohë që sot ato mungojnë në çdo rreth. Protestat pa motiv, mbetet gjetja më dështake e “frontit opozitar”, por duket se më tepër si kërkesë e zotit Basha, ajo mbetet “shpikja e Monikës”, e cila ka deklaruar se sërish do të godasë me çizme kryeministrin. Kjo pasi vetë dështimet e dy protestave të fundit, ajo para bashkisë së Tiranës dhe ajo para Kuvendit të Shqipërisë, treguan se “Luli po i lodh dhe rropat kot njerëzit e tij”, pasi ata të Monikës, më tepër
preferojnë të kalojnë tek PS, se sa të dëgjojnë fjalimet e stisura të gjoja opozitarëve. Luli mos i konsumo më tepër se ç’duhet edhe ata ish-pushtarë që mbushin autobuzat me “protestues” sepse edhe ata së fundi e kanë mbledhur mëndjen se, kjo që bëhet vetëm opozitë nuk është. Nevoja urgjente e PD, si parti e madhe (në zbritje dhe jo në rritje) mbetet ajo e ribashkimit zoti Basha, mbetet ajo e risqarimit dhe ringritjes së strukturave statutore, ringritja e moralit e atyre qindra e mijëra militantëve të zhgënjyer nga ngjarjet e muajve të fundit në parti, miratimi nga të gjithë i një platforme të qartë politike të opozitës, ribërja e zgjedhjeve të rregullta për kryetarin e partisë, dhe pastaj ndoshta do të ishte më legjitime kërkesa për “aksione , revolucione, fronte opozitare, protesta antiqeveritare” por ama me aleatë seriozë dhe të besueshëm politikisht.
