Modeli Trump me tarifat, pse mos të jetë pikë referimi edhe për Qeverinë Shqiptare?!

Nga Musa Kurtulaj

Prej vitesh, fermerët dhe prodhuesit shqiptarë përballen me një paradoks: nga njëra anë, Shqipëria ka potencial të mjaftueshëm për të siguruar perime, fruta, mish, bylmetra dhe prodhime të tjera bujqësore të sigurta dhe cilësore për konsum të brendshëm; nga ana tjetër, tregjet mbushen çdo ditë nga produkte të importuara, shpesh me çmime më të ulëta, që shkatërrojnë konkurrencën dhe dekurajojnë prodhuesit vendas.Kjo situatë është justifikuar prej kohësh nga qeveria me argumentin se vendi është pjesë e Marrëveshjes së Tregtisë së Lirë, një angazhim ndërkombëtar që ndalon bllokimin e mallrave të importuara apo rritjen e tarifave doganore.

Por sa i shërben kjo marrëveshje interesit të vendit kur praktikisht shndërrohet në një “kartë e bardhë” për të shkatërruar prodhimin vendas? Sot, prodhuesit shqiptarë nuk kanë vetëm konkurrencën e tregut të lirë, por edhe një sfidë të pabarabartë: mungesë subvencionesh serioze, vështirësi për të depërtuar në rrjetet e shitjes me pakicë, çmime të paqëndrueshme dhe mbi të gjitha, mungesë mbrojtjeje nga shteti.

Ndërkohë, prodhimet e importit vijnë shpesh nga vende me subvencione të larta për bujqësinë dhe me standarde që nuk kontrollohen njësoj si ato vendase.Në këto kushte, shembulli i fundit i Donald Trump në SHBA, që rriti tarifat për mallrat e huaja për të mbrojtur ekonominë dhe prodhimin amerikan, ngre një pyetje të drejtë: a është koha që edhe Shqipëria të rishikojë qëndrimin e saj ndaj importit të pakontrolluar?

Natyrisht, Shqipëria nuk është SHBA. Ekonomia jonë është shumë më e vogël dhe më e ekspozuar. Por kjo nuk përjashton nevojën për të vendosur masa të zgjuara mbrojtëse — qoftë përmes tarifave sezonale, rishikimit të marrëveshjeve, vendosjes së standardeve të detyrueshme për produktet e huaja, apo favorizimit të prodhimeve vendase në tregjet publike.

Tregtia e lirë nuk duhet të jetë sinonim i tregtisë së shfrenuar në dëm të interesit kombëtar. Liria në këtë rast, pa drejtësi ekonomike, nuk është as zhvillim, as integrim. Është falimentim i heshtur i fermës shqiptare.

Nëse Shqipëria nuk reagon, shumë shpejt tokat do të mbeten djerrë, fshati do të shkretohet akoma më shumë, dhe do të ushqehemi me produkte që nuk i njohim, nga vende që nuk i kontrollojmë.

Mbrojtja e prodhimit vendas nuk është nacionalizëm ekonomik. Është mbijetesë. /TEMA/