Nga Ben Andoni
Ardhja e liderëve botërore në rajon të jep një moment të rremë ç’tensionimi, ashtu si ky i fundit, që përfundoi pak orë më parë në Tiranë me kancelaren gjermane Merkel. Ajo gjendet tashmë në Beograd, pas vizitës në Shqipëri, e pak më vonë do jetë në Sarajevë. Mesazhet e shpresës dhe detyrave, që i dha gjithë rajonit, mbeten aq të vështira, saqë të bëjnë të besosh se integrimi ynë në Evropë, do të bëhet ashtu si edhe ka qenë deri më tani për procedurat në BE, fryt i enercisë dhe jo zotësisë së vendeve tona.
Në të njëjtën ditë, në Kombet e Bashkuara, Rusia i vendosi veton projekt-rezolutës për Srebrenicën, duke i lënë vendet e Ballkanit sërish të inatosura keqazi me njëra-tjetrën. Të kuptohemi, Vuçiç ishte llogaritur se do të bënte një Mea Culpa zyrtare, që tashmë jo vetëm s’është e mirëpritur në Sarajevë, por është edhe krejt e panevojshme. Fakt, që të bën të besosh se mes vendeve tona ka kaq probleme, saqë Merkeli edhe me fashinimin e madh që ka lënë te liderët ballkanikë, nuk ndryshon dot shumë. Ballkani është në një udhëkryq, ku më shumë tingëllon Srebrenica sesa Merkeli.
Srebrenica s’ka marrë falje, ashtu si Kosova s’ka pardon ndaj serbëve dhe po ashtu të dy këto vende ende s’kanë thënë gjë për viktimat e pafajshme serbe. Një konflikt i tërë, që edhe me hyrjen e Brukselit, politikat e saj apo me projektet e stërmëdha që ka ndërmarrë Berlini, duket i largët për t’u lehtësuar. Kurse me zhytjen e Greqisë në pasiguri bëhen edhe më të rënda, sepse rajoni është krejt skeptik dhe pa të ardhme. Ballkani mbetet peng i korrupsionit në të gjitha fushat, drejtësisë së munguar, situatës së rëndë ekonomike dhe reformimit shumë të pakët të politikanëve të saj. Mu ata që vrapuan të shfrytëzojnë vizitën e znj. Merkel, e të cilët shpejt do të hapin blloqet e sharjeve për njëri-tjetrin. Duke filluar nga Srebrenica.
