Ish-ministri përgjegjës për Ballkanin dhe BE-në në qeverinë e Tony Blair, Denis MacShane, në një editorial të tij, rajonin e Ballkanit Perëndimor e ka quajtur “Zonë e mumjeve” e BE-së, ku të vdekurit dhe urrejtja e së kaluarës shfaqen më të gjallë se të gjallët. Ai ka shkruar se kjo është pjesë e dështimit të paimagjinueshëm të Ballkanit Perëndimor për t’u përshtatur me botën bashkëkohore pas luftërave një dekadëshe në vitet 1990-ta, që e shpërbënë Jugosllavinë në shtatë shtete të vogla evropiane.
MacShane ka vlerësuar se politika e jashtme e BE-së po e jep maksimumin për çlirimin nga urrejtja dhe se kryediplomatja aktuale e BE-së, Federica Mogherini dhe paraardhësja e saj, baronesha Catherine Ashton, i kanë kushtuar më shumë kohë çlirimit nga urrejtja në mesin e popujve dhe shteteve të Ballkanit Perëndimor, se çfarëdo çështjeje tjetër. Por, ai ka thënë se mbetet fakti që, pesëmbëdhjetë vite pas përfundimit të luftimeve, Ballkani Perëndimor, nga Athina e deri në Alpe, është bllokuar nga pasionet nacionaliste që pengojnë zhvillimin normal të shteteve të tyre.
Megjithatë, ish-ministri përgjegjës për Ballkanin dhe BE-në në qeverinë e Tony Blair, ka qenë edhe kritik ndaj politikës së jashtme të BE-së. “Bashkimi Evropian nuk mund të këndellë shtetet e shkatërruara të Irakut, Libisë dhe Sirisë, por nëse Brukseli, Berlini, Parisi dhe Londra janë aq të paafta për të injektuar një dozë sado të vogël të maturisë në Ballkanin Perëndimor, përfshirë Greqinë, a ekziston fare një politikë e jashtme e BE-së?”, ka pyetur MacShane.
Ai ka theksuar se për shkak të pasioneve nacionaliste dhe mosbashkëpunimit të shteteve të Ballkanit Perëndimor, ku ato nuk ia njohin as kufijtë njëra-tjetrës dhe nuk bashkëpunojnë në fushën e policisë dhe inteligjencës, bën që në këtë rajon të lulëzojë kriminaliteti dhe korrupsioni, sepse kjo përbën edhe biznes fitimprurës.
Për ta ilustruar mendësinë e politikëbërjes në Ballkanin Perëndimor, MacShane ka tërhequr edhe paralele me liliputët në prozën “Udhëtimet e Guliverit”, të cilët janë nisur për të luftuar mes atyre që donin të thyenin një vezë nga maja e ngushtë dhe atyre që donin ta thyenin nga maja e gjerë. MacShane ka thënë se edhe shtetet e Ballkanit Perëndimor nga Greqia drejt veriut janë më të suksesshme në gjetjen e arsyeve për të kundërshtuar njëra-tjetrën, se sa për të bashkëpunuar.
“Pjesa tjetër e botës qesh me pretendimin e maqedonëve se heroi i Greqisë së lashtë, Aleksandri i Madh, ka diçka të bëjë me shtetin e sotëm sllavo-shqiptar të Maqedonisë. Por, njëlloj qesh edhe me pretendimin e Serbisë se Kosova është vetëm një krahinë e shkëputur, që një ditë do të shohë dritën dhe do të kthehet nën sundimin e Beogradit. Këto pasione nacionaliste populiste kanë një efekt jashtëzakonisht negativ dhe dobësues në zhvillimet normale ekonomike”, ka shkruar MacShane.
Gërthitjet e pafundme për ndëshkim për zhvendosjen masive të serbëve pas dhënies fund të sundimit të Beogradit në Kosovë, sipas tij, gjithashtu parandalojnë pajtimin, tregtinë dhe zhvillimin ekonomik.
Ish-ministri përgjegjës për Ballkanin dhe BE-në në qeverinë e Tony Blair, ka thënë se kjo është e njëjtë sikur më 1965, Franca dhe Gjermania të mos kishin pasur marrëdhënie diplomatike, të kishin diskutuar vetëm për krimet e luftës dhe të kishin ndalur bashkëpunimin ekonomik e shkëmbimin e studentëve.
