Nga Mero Baze
Mënyra se si Lulzim Basha arriti të hyjë në spiralen e një marrëveshje politike me Edi Ramën, i dha atij një përparësi që nuk e gëzonte më parë. Ndryshe nga ecejaket nga zyra e Berishës në takimet që bënte më parë, Bashës ju desh të mbyllej për tre orë, papritur dhe pa u përgatitur me kundërshtarin e tij, dhe t’i jepte zgjidhje krizës politike. Gjatë këtyre tre orëve, ai nuk ka komunikuar me Sali Berishën dhe kjo është një provë që ai e ka marrë vetë vendimin për marrëveshjen.
Sali Berisha nga ana e vet, ka ditur të mos mërzitet nga kjo dhe sapo përcolli Ilir Metën nga zyra, doli përshëndeti marrëveshjen si historike.
Pra, në një farë mënyre, ja njohu dhe ai Bashës pavarësinë për vendimin që mori.
Tani brenda 24 orëve, Basha duhet të paraqesë listën e deputetëve të Partisë Demokratike dhe kandidatët për disa poste kujdestare ministrore dhe agjenci shtetërore, në periudhën e fushatës.
Këtu ai ka dy probleme.
E para, cilësia e atyre që do të paraqesë për poste administrative kujdestare, është delikate, pasi në një farë mënyre është një sfidë për një qeveri hije para zgjedhjeve.
Demokraci si kjo e jona, nuk operojnë me qeveri hije, pasi shoqëria jonë nuk i pranon shumë rregullat e lojës, dhe kandidatët kthehen në viktima të vetë partisë. Kundër tyre nis një fushatë e pazakontë denigrimi dhe përçudnimi, aq sa në vend të vlerave, të kthehen në problem, edhe kur nuk janë.
Është kjo arsyeja, që askush nuk e ka promovuar modelin e qeverisë në “hije” gjatë 27 viteve. Biles dhe listat e deputetëve i dorëzojnë në minutën e fundit të afatit, që të mos ketë mundësi t’i sulmojë dikush.
Lulzim Basha është i detyruar ta bëjë këtë për shkak të marrëveshjes. Gjashtë ministrat e propozuar prej tij, zëvendëskryeministri dhe drejtoritë kryesore të agjencive shtetërore, janë në fakt i gjithë pushteti real i së nesërmes. Ata që i marrin sot ato poste, nuk është se kanë diçka në dorë, por kanë në dorë t’i prishin punë PD-së nga mënyra se si zgjidhen.
Duke qenë të detyrueshëm të jenë persona teknikë, ata kanë lehtësinë të jenë të panjohur për publikun, por jo për PD-në. Dhe në këtë pike, do të kuptohet se kush do të jetë “raca” e re e PD, që pretendon të vijë në pushtet.
Nga ana tjetër, të njëjtën sfidë Basha e ka edhe me listën e deputetëve. Debati që bëhet për ata që do të jenë në listë në raport me listën e vjetër të PD-së, është pak e rëndësishme. Basha mund të pastrojë listën nga kritikët e vet dhe njerëz që nuk i ka të sigurtë, por kjo nuk i duhet askujt. Problemi i Bashës është me ata që do të fusë në listë, pasi ata do të jenë PD e re e tij. Emrat që ka në qarkullim, apo që pretendojnë, janë pesha shumë të lehta, që nuk i thonë asgjë publikut dhe PD-së, për të mos thënë që nuk i sjellin asaj asgjë. Po aq qesharak është dhe tribalizmi i Berishës, që do të fusë në lista dhëndrin apo njerëz të fisit, si trashëgimtarë politikë. Njerëzit më besnik të Berishës janë politikanë që nuk janë familjarë të tij dhe katandisja që të fusë njerëz të familjes për të pasur besnikë në parti, është primitivizëm.
Në këtë pikë, Basha rrezikon ta kthejë listën në qoka familjare për Berishën dhe në njerëz me profil të ulët të tij, me të cilët ndjehet i sigurt në parti. Më e sigurta për të, është të investojë tek njerëz të pakonsumuar, por jo anonimë, të cilët mund t’i ofrojnë vlera PD-së në të ardhmen. Kjo do t’i japë kuptim një PD-je, që do të quhet e tij. Deri tani, Lulzm Basha quhet kryetar i PD-së, por PD nuk është e tij.
a.ç
