Vëllai i Madh i dha një mision Ermionës gjatë javës. Ajo duhet të bindte vajzat që të mos kishin fare komunikim me djemtë dhe nëse do arrinte ta bëntë një gjë të tillë, ajo do surprizohej nga vajza e saj.
Ajo u tha vajzave se nëse ato do rezistonin duke mos u kominikuar djemëve, do kishin një avantazh në lojë.
Në fakt, avantazhi ishte vetëm për Ermionën, por ajo e tha këtë, si një mënyrë që vajzat të përqëndroheshin në lojë, pasi vetëm në atë mënyrë mund të takonte vajzën e saj.
Ndonëse misioni nisi si një lojë në fillim dhe u shoqërua me batuta të shumta dhe të qeshura pafund, në fakt nuk përfundoi ashtu.
Djemtë e kuptuan që vajzat kishin si mision të mos flisnin fare me to. Ishte Luizi ai i cili bllokoi në lavamanin e tualetit Kiarën, duke mos i dhënë kësaj të fundit fare hapësirë për të lëvizur.
Kiara u shpreh se po i merrej fryma dhe kërkoi nga Luizi që ai ta linte të kalonte, por ai nuk e bëri një gjë të tillë. Për më tepër, edhe kur Kiara nisi të qante pasi kishte probleme me frymëmarrjen, ai vijoi ta mbante atë të bllokuar.
Kjo situatë u kthye në “kaos” në shtëpi dhe krijoi debate dhe përplasje të forta mes Kiarës dhe Luizit, por jo vetëm. Pjesë e debatit u bënë edhe banorët.
Situata u komentua nga vajzat në dhomën e surprizave.
Kiara: Për momentin jam pak si e mpirë, për shkak se nuk kanë qenë ditë të lehta edhe për marrëdhënien që unë kam me Luizin, dhe për situatat që krijohen mes nesh. Përpara këtij misioni, ne patën një diskutim lidhur me mungesën e komunimimit mes nesh. Ajo ditë ishte si çlirim për mua, pasi komunikimin e kam shumë të rëndësishëm me partnerin. Pastaj ndodh ajo situatë, që unë nuk doja kurrë që të ndodhte. Mua më bllokuan hapësirën. Luizi dhe Armaldo e vunë re që unë nuk doja të rrija më gjatë dhe u bëra nervoze. Kërkova ndihmë pasi djemtë nuk po më kuptonin që unë po ndihesha keq në ato momente. Më thirri Vëllai i Madh dhe unë nuk munda të shkoja, pasi nuk ma lejuan djemtë. Luizi dhe Maestro më konkretisht.
Dea: Jam e ngarkuar pak tani sepse e pash Kiarën në një situatë shumë të vështirë. E respektoj Kiarën që po e përballon mirë këtë situatë. E kuptoj që ndodhta kamerat dhe ia vështirojnë pak situatën, pasi mund të ketë gjëra që do t’i thotë dhe nuk i thotë dot. Nuk është në rregull sjellja e Luizit, vetëm për një lojë. Në momentin që një person përdor forcë fizike për ta bllokuar, për mendimin tim është gabim dhe është një formë dhune. Mendoj se Luizi nuk e ka menduar që ai po e bënte, por ai duhet ta harronte lojën për një moment dhe të bënte një hap pas.
Nita: Për mua nuk është rastësi që e kam parë Luizin që i tejkalon limitet e lojës. Këtë herë e pash sëish me një njeri që e do. E pash që i tejkaloi limitet dhe i hodha parfum, që ai dhe Armaldo të largoheshin. Akoma më shqetësuese ishte reagimi i banorëve që e cilësuan këtë gjë si normale. E kam fjaën për Kristin. Ne në këtë lojë, përfundimisht dështuam.
Eva: Unë mendoj që jam në anën e Luizit. Megjithëse ne kemi disa ngacmime, Luizi është lojtar pasionant dhe ai ishte i futur në atë gjë për momentin. Ishte e tepruar, por unë mendoj se nëse Luizi kërkon falje, Kiara duhet ta falë, nëse vërtetë e do aq shumë. Do kisha reaguar si Kiara nëse do isha në atë situatë.
Olta: Diferenca e madhe mes Kiarës dhe Luizit, është që Kiara tregoi veten e saj dhe u tregua në mënyrë shumë fisnike. Nga ana tjetër, Luizi thotë që ai do luftojë pa kursmin për të bërë lojë. Jetojmë në një shoqëri maskiliste, dhe ecim me shprehjen “Kush të rreh të do”. Ai e bëri Kiarën të qajë dhe nuk jam dakord me sjelljen e tij. Unë i thash kur e thirri Vëllai i Madh, pse nuk ia hape rrugë? Ai më tha që nëse do isha në vendin e Kiarës, do shkoja, se unë nuk jam budalla. Ai nuk ia hapi rrugën Kiarës të shkonte te Vëllai i Madh.
Ermiona: Luizi mbase nuk e ka kuptuar që Kiara ka lojën e saj dhe duke qenë e tillë situata, ai nuk e lejoi të bënte lojë të pastër. Kiara është e brishtë. Të ja bëntë Nitës përshembull që merret me sport, do ishte më ndryshe. Nuk e kisha parë nga fillimi këtë situatë. Të betohem që kam pesë orë që jam shumë e ngarkuar. Jo vetëm që jetojmë në një sistem maskilist, por jetojmë në një vend burrash. Kur i do të dy, thua sa e trishtë. Ishte gjë e dukshme që nuk mundesh të zhbllokosh forcën e një mashkulli. Forca e tij, nuk krahasohet me forcën e femrës. Nga ana tjetër, është dhe lidhja që ata kanë të dy.
/e.d
