Nga Aranit Muraçi
Një bashkëpunim i mundshëm i Lulzim Bashës me Edi Ramën, në Shqipëri e quajnë tradhti, ndërsa në Gjermani një i tillë konsiderohet domosdoshmëri. Ose një normalitet.
“Konservatorët” shqiptarë të ditëve të fundit, përshirë edhe LSI-në, sulmojnë ashpër një marrëveshje të mundshme Rama-Basha, sepse, siç duket, ata nuk mund ta përfytyrojnë veten pa pushtet, pak rëndësi ka fakti se sa numra kanë në Kuvend.
Socialdemokratët, të Gjelbrit dhe Liberalët e Gjermanisë kanë arritur një marrëveshje për formimin e një qeverie të re, duke i hapur rrugën ministrit të financave, Olaf Scholz, për të pasuar Angela Merkelin, në udhëheqjen e ekonomisë më të madhe të Evropës.
Të trija partitë prezantuan marrëveshjen e tyre të koalicionit të mërkurën pasdite, fryt i gati dy muajsh negociata intensive pas zgjedhjeve kombëtare të 26 shtatorit që u fituan me një rezultat të ngushtë nga Social-Demokratët. Zgjedhjet shënuan një pikë kthese në politikën gjermane.
Me dorëheqjen e Merkelit nga skena pas katër mandatesh si kancelare, Kristiandemokratët pësuan rezultatin e tyre më të keq të arritur ndonjëherë dhe u detyruan të dalin në opozitë për herë të parë në 16 vjet dhe për herë të tretë që nga Lufta e Dytë Botërore.
Ata do të pasohen nga një koalicion “semaforik”, i quajtur sipas ngjyrave përkatëse të partive – e kuqja për PSD-në, e verdha për Demokratët e Lirë dhe jeshile për të Gjelbërit.
Kjo do të jetë aleanca e parë e tillë në nivel kombëtar në historinë e Gjermanisë dhe pritet të vendosë luftën kundër ndryshimeve klimatike; në krye të axhendës së saj. Kryenegociatorët e tre partive zyrtarizuan të mërkurën pasdite marrëveshjen, pas një raundi përfundimtar bisedimesh.
Qeveria e re do të betohet në Bundestag në fillim të muajit të ardhshëm. Partnerët e koalicionit ndahen në ide dhe politikë, por i bashkon e ardhmja e Gjermanisë, detyrë e së cilës është udhëheqja e Europës.
Megjithëse një nga partitë konservatore përjashtoi rritjen e taksave dhe çdo ndryshim në frenimin e borxhit, kufizimin kushtetues të Gjermanisë për huamarrjen e re, çka këto edhe pse bien në kundërshtim me atë të kancelarit dhe partisë së tij, pritet gjerësisht që udhëheqësi i saj, Christian Lindner, të emërohet si ministri i ri i financave të vendit.
Marrëveshja e koalicionit shënon një fitore të madhe për Scholz, një nga politikanët më me përvojë dhe më të njohur të Gjermanisë. Një ish-kryetar i bashkisë së Hamburgut, ai ishte gjithashtu ministër i punës nën qeverinë e Merkelit dhe një zyrtar i lartë në PSD kur lideri i saj Gerhard Schröder ishte kancelar. Scholz u bë ministër i financave në vitin 2018 dhe fillimisht ndoqi të njëjtat politika të kujdesshme fiskale si paraardhësi i tij Wolfgang Schäuble.
Megjithatë, kur Gjermaninë e goditi pandemia e koronavirusit, ai me vendosmërinë e tij dhe me pëlqimin e Merkel hapi ‘thasët’, duke marrë shuma të mëdha borxhi për të ndihmuar industrinë dhe biznesin, në atë që u konsiderua gjerësisht si programi më bujar i ndihmës emergjente në Evropë.
Ai gjithashtu luajti një rol kyç në drejtimin e fondit të rimëkëmbjes së BE-së, kur blloku arriti të merrte sasi të mëdha borxhi për herë të parë, me qëllim për të financuar grante dhe kredi për ekonomitë evropiane të goditura nga pandemia.
Kancelari i ri dhe partia e tij janë në një linjë me Merkel, madje edhe më të vendosur se ish-kancelarja, për të ardhmen e Ballkanit Perëndimor në Bashkimin Europian.
