Nga Alfred Peza
Presidenti i Republikës Ilir Meta ka reaguar pas një deklarate të ministres së Drejtësisë Etilda Gjonaj, në lidhje me vendimarrjet e mbledhjes së fundit të Këshillit të Lartë të Drejtësisë, të cilën ajo e cilësoi si një “ditë e zezë” për këtë institucion. Reagimet kanë ardhur një ditë pasi ky Këshill refuzoi shkarkimin e tre gjyqtarëve, me propozim të ministres Gjonaj, të cilët sipas raporteve të Inspektoriatit të Këshillit të Lartë të Drejtësisë, rezultonin me “shkelje të rënda të ligjit, diskretituese për figurën dhe pozitën e gjyqtarit”.
Vendimet e këtij Këshilli që ka në përbërjen e vet 13 anëtarë, pjesa dërrmuese gjyqtarë, meren me shumicë votash dhe drejtohet nga Presidenti i Republikës. Institucioni funksionon në bazë të dispozitave kalimtare ligjore, sepse Reforma në Drejtësi parashikon shkrirjen e tij dhe zëvendësimin me Këshillin e Lartë Gjyqësor. Ngritja e këtij këshilli të ri si edhe i disa institucione të reja të Drejtësisë, kanë mbetur peng i ritmeve të procesit të vettingut.
Në këto kushte, vendimarrja e fundit në Këshillin e Lartë të Drejtësisë, tregoi:
Së pari, sesa jetike ka qenë për Shqipërinë, Reforma e thellë në Drejtësi.
Së dyti, se KLD u ekspozua edhe njëherë, si një koorporatë e mbrojtjes së gjyqtarëve të korruptuar dhe e vendimarrjeve të tyre haptas në dëm të së drejtës dhe interesave të qytetarëve.
Së treti, më shumë sesa mbrojti tre gjyqtarë (të cilët me siguri nuk kanë për ti shpëtuar vettingut) KLD dha një tjetër shembull të solidaritetit me të keqen dhe pozicionimit në anën e gabuar të historisë. Eshtë pikërisht kjo mënyrë e të funksionuarit, që e kanë bërë drejtësinë, kollonën më të kalbur ndër tri pushtetet në Shqipëri.
Së fundi, me këtë vendim shumica e anëtarëve të Këshillit të Lartë të Drejtësisë, thjeshtë treguan se sa emergjente është që të vijojë në mënyrë shumë më dinamike se deri më sot, procesi i pastrimit të sistemit të vjetër dhe ngritja në mënyrë sa më urgjente e institucioneve të reja të drejtësisë.
Pas deklaratës së fortë të ministres së Drejtësisë, Presidenti I Republikës me cilësinë e kreu të Këshillit të Lartë të Drejtësisë, nëpërmjet zëdhënësit të tij tha se “shkeljet disiplinore të kryera nga disa gjyqtarë të shqyrtuara në KLD ishin më tepër se flagrante dhe me pasoja të rënda. Votimi për këto raste tregoi se KLD-ja nuk i përgjigjet dot pritmërive të shoqërisë për reformimin e sistemit të drejtësisë.”
Pavarësisht kësaj gjuhe të fortë dhe të drejtpërdrejtë siç qytetarët dhe ndërkombëtarët duan të dëgjojnë në këtë rast, Presidenti i Republikës këtë radhë ka gabuar.
Ilir Meta gaboi kur e bëri një deklaratë të tillë jo menjëherë pas përfundimit të mbledhjes së Këshillit të Lartë të Drejtësisë. Një qëndrim flakë për flakë kundër kësaj vendimarrje dhe distancimi i qartë e i prerë do ta bënin Presidentin që të dukej më i sinqertë dhe më i vendosur në denoncimin e së keqes.
Ilir Meta gaboi, sepse ai foli pas ministres së Drejtësisë. Etilda Gjonaj është pjesë e qeverisë dhe pjesë e KLD gjithashtu, por në një pozicion hierarkik më të ulët se sa ai i kreut të shtetit i cili është “kryeministri” i pushtetit të drejtësisë në vend. Ndaj, fjala e parë i takonte atij.
Ilir Meta gaboi sepse ai nuk kishte pse të priste këtë mbledhje, këtë vendimarrje dhe këtë qëndrim të ministres së Drejtësisë, për të bërë publike gjykimin e tij për KLD, për nevojën ulëritëse që ka vendi për shkrirjen e tij, ngritjen e institucionit të ri të Këshillit të Lartë Gjyqësor dhe institucioneve të tjera të drejtësisë së re.
Ilir Meta feston këto ditë një vjetorin e tij si President i Republikës dhe kishte plot një vit kohë për të mbajtur këto qëndrime të qarta, të forta e të prera, siç i mbajti sëfundi për KLD.
Fakti se edhe pas ditës më të zezë të KLD-së që ai e drejton vetë, ishte i vonuar, tregon shumë. Megjithatë, çdo e keqe e ka një të mirë, edhe në këtë rast. Sepse siç thotë fjala e urtë; “më mirë vonë, se kurrë…”!
a.ç
