Nga Ben Andoni
Në median online është emetuar një letër me të cilën kryeministri aktual i Shqipërisë Edi Rama u drejtohet ashpër dhe kërcënueshëm ministrave të tij. Një qarkore, të themi, hartuar me një sintaksë tipike të tijën, ku metaforat e zakonshme popullore ia theksojnë mendimin e turbullt. U përvishet hapur të gjithë ministrave të vet, duke i kërcënuar me largimin nga anija e tij. Në fakt, arroganca e kapitenit dhe përcaktimet me simbolikë Turqinë e vjetër, që e përmend shpesh e patakt, duken thjesht akuza virtuale dhe të përgjithshme, që përpiqen të fshehin dështimet dhe fryrjen e madhe, me të cilën është prezantuar. Ndërkohë që mund t’ua kursente vartësve, krejtësisht të frustruar prej tij, këtë gjuhë. Nga ana tjetër, angazhimi i tyre i dobët, që veç të tjerave vjen dhe nga formimi jo i mirë i shumicës syresh, por të zgjedhur ekskluzivisht prej tij, matet me shifra dhe fakte. Dhe, kryeministri i ka gati mekanizmat si Kontrollin e Lartë të Shtetit, atë të Pasurive etj., e me radhë që mbi bazën e relacioneve t’i çojë para përgjegjësisë. Por, kjo mungon ashtu si vetë kryeministri ka treguar mungesën e theksuar të taktit, teksa deri më tani ka reaguar fare pak ndaj kritikave. Në të gjithë këtë kohë ka vetëm fushata dhe improvizime, kurse sa i përket etikës me të huajt, që ua përmend vetë vartësve, mund të kujtojë veten sesi rri përballë ambasadorëve duke para telefonin e vet. Por më e rëndë është termi “turkoshak” në cilësimin e mendësisë së tyre, që i përket gjuhës së një regjimi, të cilit i jemi larguar dhe për fatin e keq të tij, Partia që drejton mbahet ende si pasardhëse.
E keqja tjetër e madhe është personalizimi dhe dukja e madhe që qëndron tek Rama dhe instinktivisht është projektuar e gjallë tek të gjithë ministrat, të cilët sillen njësoj në fushat përkatëse. Për këtë askujt nuk i vjen keq sepse shpesh ua kanë theksuar, madje edhe deputetët e tij, dhe ai i ka mbrojtur publikisht, qoftë edhe në parlament.
Në të vërtetë, që të shikosh sesa ka ndryshuar Shqipëria, Rama, s’ka nevojë të ndjejë talljen e ambasadorëve; të marrë pasqyra rezultatesh nga ministritë (që janë të nevojshme, gjithsesi); të bëjë mbledhje qeverie pafund, por thjesht të tentojë të zgjohet pak më shpejt dhe të dëgjojë emisionin e Bashkim Hoxhës, ku njerëzit, njësoj si në kohën e drejtimit të Berishës, përsërisin të njëjtat halle dhe shqetësime ndaj shtetit të tyre indiferent. Vetëm se këtë nuk mund ta dëgjojë Rama, ashtu si nuk mund të dëgjojë edhe ato që i thonë shpesh se: Shqipërisë i mungon një model i vërtetë i zhvillimit ekonomik, anipse tashti jemi të futur në kornizat ndërkombëtare që na monitorojnë; burokracia e tij ka mbetur sërish e pazhvilluar dhe arrogante, ashtu si, qeveria e tij më shumë punon për dukjen sesa problemet e vërteta.
Për të ardhur keq është se politika jonë vazhdon megjithë parametrat demokratikë që i mvesh vetes me llojin e gjykimit, që çdo gjë e bën i pari dhe të tjerët vetëm duhet ta ndjekin. E kështu, të gjithë bëjnë kinse sikur punojnë, sepse e di Njëshi. Ky lloj personalizimi, që duket me këtë letër-qarkore, s’ka lidhje fare me shtetin e të drejtës, ku seicili duhet të jetë edhe Ramë në punën e tij, por edhe modest deri në pafundësi. Po s’ia vlen të zgjatemi më, mjafton që vetë kryeministri dhe njerëzit e tij të dëgjojnë emisionin e Bashkimit, ku njerëzit përsëritin të njëjtat halle, e të kuptosh se shteti i të drejtës mungon ende dhe jo prej thjesht burokratëve partiakë, që janë kudo; ministrave, që Rama i kritikon me të drejtë, por shëmtuar; dhe vetë atij, që ende se kupton barrën e rëndë të kryeministrit të vendit, që lëngoi vërtet 1 shekull më parë nën Turqinë osmane.
