Historiani dhe publicisti i njohur Pëllumb Xhufi ironizon gjatë një interviste sot në DITA, faktin që dy kryeministrat e fundit të vendit kanë profesione pa lidhje me historinë e gjithsesi ligjërojnë mbi të dhe personazhet e saj.
“Nuk di se sa kryeministri shkëlqen e meriton të merret si shembull në profesionin për të cilin ka studiuar, atë të piktorit.
Përsa i përket vlerësimit të historisë dhe figurave historike më duhet të konstatoj se z. Rama është produkt i denjë i një shkolle artistike, Liceut e Institutit të Arteve, ku historia renditej e fundit në listën e preferencave.
Ndaj, duhet bërë kujdes dhe duhet treguar shumë vigjilencë kur ai flet për historinë, jo më pak se kur për të ligjëronte z. Berisha, ai mjeku. Dikush mund të më kundërshtojë e të thotë se Kryeministri ka këshilltarë të mirë që mund t’i japin mësime historie. Po, ka të tillë, por nuk i dëgjon. Preferon të dëgjojë Artanin, atë arqitektin e “rilindjes urbane”. Preferon të dëgjojë Ardianin, atë filozofin e “universitetit urban” – thotë Xhufi në bisedën me gazetarin Xhevdet Shehu.
Ai e quan “Rilindjen” e Ramës, të paformë e të pangjyrë, madje thotë se në zyrat e shtetit kanë hyrë elementë profashistë dhe antisemitë.
“Mjafton të hapësh një stacion televiziv apo një gazetë të huaj, për të konstatuar se Evropa, edhe ajo më konservatorja, jeton sot me shqetësime të ndryshme nga ato të z. Rama e të grupit të “rilindasve” të tij, të paformë e të pangjyrë. Bota sot jeton me shqetësimin e neofashizmit.
Një shqetësim të tillë nuk e gjen sot as në politikat e as në retorikat e Kryeministrit, i cili ka merak të vetëm të tregojë se sa “antikomunist” është, makar duke promovuar elementë ekstremistë të së djathtës, profashistë e antisemitë, që gjallojnë në zyrat e pangjyra të qeverisë së tij” – thotë Xhufi.
Ai mendon se Rama po mbjell antipati që nuk do jetë “kalimtare”
“Sjelljeve të tij politike u mungon themeli. Janë të sipërfaqshme, konjukturale, pragmatike, reaktive, snobe. Për rrjedhojë, edhe simpatia e publikut ndaj tij s’mund të jetë veçse fluturake, kalimtare. Por nuk është e tillë antipatia, që ai mbjell në mënyrë thuajse të programuar, me paditurinë e me ngacmimet e përditshme e të pavenda, në shtresa gjithnjë e më të gjera të popullsisë, duke filluar nga elektorati i tij socialist, pabesisht i braktisur e i poshtëruar” – thotë Xhufi
