Sot në botë ka një listë shumë të gjatë orekstrash të famshme të muzikës klasike, me një repertor dhe aktivitet që shtrihet në të katër anët e globit. Globalizimi i muzikës ka udhëtuar bashkë me përparimin e teknologjive dhe ndryshimin gradual të shijeve të publikut në të gjithë cepat e planetit. Gjen sot orkestra shumë të mira të muzikës klasike në Tokio, Seul apo edhe në Australi, Amerikën Latine. Pa folur për Europën dhe Amerikën e Veriut, aty ku kjo muzikë ka një traditë të gjatë e të konsoliduar kohore.
Ardhja e Ansamblit Filarmonik të Vjenës në Tiranë, një orkestër klasike që nuk duhet ngatërruar me Filarmoninë e Vjenës, me një repertor të ngjashëm me atë të Koncertit të Vjenës, që mbahet çdo vit, shënoi një event muzikor të veçantë për Tiranën e fjetur të ndërrimit të viteve, ku më shumë dëgjohen fishekzjarret brutale dhe tallavaja ose muzika house e klubeve të natës. Salla e mbushur plot e Pallatit të Kongreseve tregoi se shqiptarët kanë një pikë të dobët për Shtrausin dhe përgjithësisht valsin e ish-perandorisë austro-hungareze. Koncerti i mbrëmshëm ofroi muzikë të nivelit të lartë dhe imazhet e një kryeqyteti që afrohet me Europën, më shumë sesa me rajonin ku ndodhet gjeografikisht.
Ka pasur polemikë në media dhe në rradhët e politikës, në lidhje me ngatërrimin e orekstrës së Shkelzen Dolit, me Filarmoninë e Vjenës. Është me vend të debatohet për emërtimin dhe përbërjen e një grupi muzikor të famshëm që zbret në Tiranë. Por kur sheh se pas koncertit, politikanë shqiptarë që nuk ka gjë për të thënë e flasin në tym, sapër të hedhur shashka në gojën e një shtypit që është në “krizë” lajmesh, kupton sesa e pirë me raki është klasa jonë politike. Deklaratat qesharake të Petrit Vasilit për muzikën vjeneze “që duhet të flasë shqip”, janë pasqyra e një elite politike injorante dhe llafazane, që bën debat edhe për tema me të cilat as që i takon të merret. Sepse një ish-ministër shëndetësie ka po aq lidhje me muzikën klasike, sa edhe një futbollist me shkencën e raketave! Të qenit “kamarier” apo “dezhurn” sa herë të urdhëron partia të flasësh, nuk është ndonjë meritë për t’u pasur zili!
