Nga Namir Lapardhaja
Politikën në Shqipëri mund ta përkufizonim me pak fjalë: ajo është ngrënia e lyrës me mjete të tjera.
Nuk e besoni?!
“A e ngjyen ndopak?” pyetet prej të gjithëve ai që sapo ka filluar punë në shtet apo në ndonjë vend të përfolur për përfitmie ekonomike.
Çfarë mund të ngjyhet përveç lyrës? Se rroga nuk ngjyhet! As leku nuk rrëshket pa lyrë!
Ose harroi për një moment këta obezët e pushtetit të lyrës… dhe shih se kush lufton më shumë në radhët e së ashtuquajturës opozitë…
Bëjuni analizat e gjakut kur janë në opozitë dhe pa pushtet dhe do të shihni se janë në rregull, si kokrra e mollës.
Sapo bëjnë të marrin pushtetin dhe të zënë ndonjë post, do t’i shohësh yndyrnat që tejkalojnë çdo normë si pasojë e lyrës në gjak…
Pse është kaq e madhe lufta për pushtet? A mos vetëm për karrige dhe për timon? Për bravë, vulë, seli dhe tepsi?
Jo, jo! Kjo luftë zhvillohet vetëm për një shkak: lyrës.
Qeniet e zbrazëta që merren me politikë këtu tek ne, në rrethe dhe qendër, ndër qytete dhe kryeqytet, nuk mund të qëndrojnë pa u zhgryer në lyrë.
A nuk e keni parë se sa shpejt konsumohet pushteti në Shqipëri, pavarësisht votës së madhe të elektoratit?! A nuk e keni parë se sa shpejt bëhen bajatë politikanët hipokritë që të bezdisin me puthjet tërë jargë para dhe gjatë fushatës dhe të harrojnë, sikur të mos të të kishin njohur kurrë, sapo zgjedhjet përfundojnë?
A nuk është kjo si pasojë e lyrës së madhe, tek e cila, pasi ke mbaruar “pjatën” tënde, i je futur lyrës me kokë dhe i bie pashë më pashë si peshku në det…, domethënë në lyrë…
Po këta “opozitarët” e sotëm, që zhgryheshin dje në pushtet, pse rendin kaq molepsshëm pas pushtetit…?! Më falni, pas lyrës!
Ka vetëm një arsye: u ka shterur qypi i lyrës…
Çfarë kanë të tjerët më shumë?! U bën kaq vite larg lyrës! Po ata s’do ta ngjyejmë ndopak në lyrë? Dorën? – pyete. Po fjala që bie, se lyra nuk shijohet me dorë… Ajo ka një veçori që, pasi ke mbaruar tepsinë, të hipën një dëshire e madhe, or ti, t’i fusësh turinjve një të fshirë me mëngën e bluzës a xhaketës….
Pikërisht lyrën që të pikon nga cepat e buzëve, të ka marrë cepat e mustaqeve dhe mjekrën dhe është nisur për poshtë e, nëse nuk tregohesh i kujdesshëm, është gati të të mbysë.
Kujdes, je i gjithë në lyrë. Kokë e këmbë.
Përse gjithë kjo zhgryerje në lyrë?! Për të mirën e popullit dhe të… lyrës.
Imagjino një popull dietik si ky i yni dhe të shihte të gjithë politikanët që ishin të kujdesshëm ndaj lyrës?!
Nuk e ngjyen ai?!
Po ai s’është për veten e tij, si mund të jetë për ne?!
Ndjesë, por unë e kam bezdi lyrën!
Ik, çuno, se s’je për këtë punë ti!
Hajde të ngremë një dolli me… lyrë!
Më falni, por unë s’pi!
Aaaa…, ke ngatërruar korsi…! Ik bëj ndonjë punë tjetër se lyra do bythë…
Ja kështu po e mbyll… Lyra t’dashtë…
