Nga Bledi Mane
Bujari edhe pas kater vitesh mbeti ende nje dileme e madhe mes bolshevizmit organik dhe demokracise liberale te imponuar. Mbeti serish dileme e madhe ne udhekryqin nacional te orientit dhe oksidentit. Mbeti pacienti i pasheruar i doktorit te partise qe e perdor duke i perlare bakshishe edhe para se te futet ne sallen e operacionit, edhe kur dhjet ne halen e papastruar te pavionit, edhe kur e genjejne duke e nxjerre nga spitali te pa sheruar.
Bujar Nishani mbeti ne batakun e partise se tij te dyte dhe si bretkosat dembele qe pretendojne se kendojne bukur nuk e braktisi kurre ujin e ndotur ku e zhyten per tu lare sikur nje here te vetme per t’ia pare fytyren e tij te vertete.
Grotesk dhe anadollak i tranzicionit, Jari nuk mbeti dot ne analet e historise kombetare si ndër te paktet burra fisnike qe prodhoi ky komb plot firo por zhgaraviti institucionin e presidences porsi nxenesi ngeles i klases se katert dora e te cilit komandohet nga dora e mesuesit kujdestar.
Ndaj lereni te qete Jarin. Mos e ngacmoni, mos e sulmoni, mos e atakoni, mos e provokoni se nuk prodhon as rrezik, as lajm, as humor e as integritet.
Jari mbetet porsi ato kernackat 250 lekeshe mbushur me tul buke qe shiten neper mejhanet e rruges se Kavajes,neper mejhanet ku lexohet “Sofra Korçare” por qe kuzhinierin,kamarierin dhe pronarin e keni librazhdiot.
Pra te merresh serish me Jarin eshte sikur te genjesh e te semuresh veten. Eshte sikur te hash per te dyten here ato kernackat qe ua servira me lart dhe te te zere barku 3 here brenda dites!
