Në një intervistë për gazetën italiane Corriere della Sera, kryeministri Edi Rama ka folur për marrëdhëniet ndërqeveritare Shqipëri-Itali, teksa është ndalur edhe te çështja e shumëdiskutuar lidhur me kampet e emigrantëve .
Rama shprehet se vizioni i tij dhe i qeverisë italiane është për një bashkëpunim më të ngushtë dhe për një qasje të re europiane ndaj emigracionit. Pyetjes së Corriere lidhur me funksionimin e qendrave për emigrantë në Shqipëri, Rama u përgjigj se çdo vendim do të lidhet me paktin e ri europian për migracionin. Kryeministri e cilëson Italinë, si “avokaten” e Shqipërisë në rrugën drejt BE.
Intervista e plotë:
Kryeministër, cili është konteksti i marrëdhënieve shqiptaro-italiane për takimin midis dy qeverive në Romë?
“Samiti midis dy qeverive është një zhvillim historik në marrëdhëniet e ngushta strategjike midis Shqipërisë dhe Italisë. Ai hap perspektiva të reja për bashkëpunim në fusha kyçe me interes të ndërsjellë, siç janë energjia, mbrojtja dhe siguria kufitare, si dhe në një nivel gjeopolitik, pa dyshim.”
Ka pasur shumë diskutime rreth qendrave për emigrantët italianë të ngritura në veri të Shqipërisë: cili është statusi aktual i këtyre qendrave?
“Nuk kam asgjë për të shtuar përveç asaj që Kryeministri juaj e ka shpjeguar shumë mirë.”
Kryeministër, a mund të pyes: a funksionojnë këto qendra, apo modeli i tyre duhet të rishikohet?
“Pakti i ri Evropian për Migracionin do të na tregojë se si do të evoluojnë këto qendra. Dhe grupi i vendeve të përfshira është i konsiderueshëm.”
Ka pasur akuza të shumta në lidhje me menaxhimin e këtyre qendrave në Shqipëri, veçanërisht në lidhje me shpenzimet e konsiderueshme të bëra për të trajtuar kaq pak migrantë. Pa përmendur çështjet ligjore. Cila është përgjigjja juaj?
“Akuzat janë bërë pjesë integrale e jetës sonë, të cilat mbyten çdo ditë nga balta e pafundme e mediave sociale, ndërsa shpejtësia marramendëse me të cilën lëviz bota e informacionit e bën gjithnjë e më të vështirë të kuptohet e vërteta, pasi këmbët e gënjeshtrave janë bërë edhe më të shpejta në qarkullim nëpër botë. Shqipëria nuk ka investuar asnjë euro në këtë projekt, kështu që të paktën në këtë rast nuk mund të akuzohemi si zakonisht.”
Cilat çështje po trajtojnë së bashku të dy vendet në muajt e fundit?
“Anëtarësimi evropian i Shqipërisë si pjesë e asaj që Kryeministri Meloni me të drejtë e quan ‘ribashkim evropian’; projekte të përbashkëta në infrastrukturë, energji dhe ushtri; dhe, sigurisht, fronti i përbashkët kundër trafikimit dhe imigracionit të paligjshëm.”
Pranimi i vendit tuaj në Bashkimin Evropian është aktualisht në pritje: sa larg jemi?
“Shqipëria është në një moment vendimtar. Këto ditë po hapim edhe kapitullin e fundit të negociatave të pranimit dhe duam t’i përfundojmë ato deri në vitin 2027.”
Çfarë roli prisni të luajë Roma për Shqipërinë në këtë proces?
“Italia është avokatja tradicionale e Shqipërisë në BE. Është zëri ynë më i fortë në Bruksel. Vendi im nuk do të jetë kurrë në gjendje të shlyejë borxhin e madh moral të Italisë për gjithçka që ka bërë për ne. Shqiptarët nuk do ta harrojnë kurrë atë borxh.”
Italia ka dalë nga vite ku nuk dukej se po i jepej shumë rëndësi në nivel evropian, për shkak të paqëndrueshmërisë politike. Cili është roli i Italisë në Bruksel sot?
“Giorgia Meloni e ka ngritur përfaqësimin e Italisë në arenën ndërkombëtare në një nivel të ri dhe ky tani është një mendim i përhapur globalisht. Të gjithë duan të dinë se çfarë mendon kryeministri italian për çdo çështje që shqetëson bashkësinë ndërkombëtare.”
Me Donald Trump në Shtëpinë e Bardhë dhe aleancën strategjike Rusi-Kinë-Indi, BE-ja duket e bllokuar.
“Po, kjo është e vërtetë. Por në një farë mënyre, këto zhvillime përfaqësojnë një mundësi të shkëlqyer për Bashkimin Evropian që të rizgjohet.”
Çështja e Ukrainës mbetet e hapur. A ka ardhur koha që Kievi t’ia lëshojë territoret e tij Rusisë siç po kërkojnë disa, apo integriteti është një parakusht për çdo negociatë?
“Shqipëria mbështet plotësisht integritetin territorial të Ukrainës dhe asnjë zgjidhje që prek kufijtë e saj sovranë nuk mund të pranohet si përfundimtare. Por në të njëjtën kohë, është vërtet shqetësuese që Evropa ende nuk ka planin e saj të paqes. Dhe shpresoj sinqerisht që nuk do të jetë aq vonë sa vetë fundi i luftës.”
