Nga Namir Lapardhaja
Në fund të tragjedisë Makbeth ka një skenë të çmendjes së zonjës Makbeth, e cila pasi ka cytur dhe bashkëpunuar me të shoqin në vrasjen e Mbretit, në fund çmendet, por nuk është çmendje si gjithë të tjerat.
Është një çmendje që ka ardhur “nga prishja e gjumit të pafajshëm” dhe janë vegimet që i dalin përpara dhe nuk e lënë të qetë, duke e çuar drejt çmendjes dhe fundit të pakthim.
Madje, doktorit i duhet të pranojë që sëmundja e saj është jashtë kufijve të shkencës dhe të njohurive të tij.
M’u kujtua sot kjo tragjedi madhështore e trajtimit të ambicies së pakufishme për pushtet, kur dëgjoja një politikan që këlthiste në televizor: merrini florinjtë e mi…, fabrikat e mia…, ti marrë e t’ia çojë popullit…Nuk kam asnjë merak… Kam dhe një motër që ma ka falur zoti…, se po më kujdeset për prindërit e mi…
